سال 92 ضرورت اثبات واقعیت های فقه پیشرو اسلام در عرصه قانون گذاری با نظریات حقوقی شورای نگهبان بر روی سند تحولی قوانین اسلامی که حاصل تلاش صاحب نظران قوه قضائیه بود ، با تاکید بر مقوله حبس زدایی و درجه بندی کیفر جرایم تعزیزی نقطه عطفی در تاریخ تنفیح قوانین اسلامی بود.

در زمان منصب داری شیخ القضات مرحوم آیت الله هاشمی شاهرودی این قوانین در مرحله گذر روزهای سخت اقناع و ابداع در عمل را طی کرد ولی نتیجه مجاهدت های و آموزش قضات و فرهنگ سازی در میان اقشار مردم چهره زیبای مترقی بر اساس کیفرشناسی نوین در آراء مراجع قضایی کشور را ثبت گردید که از اقدامات قاضی احمد مظفری در خصوص کودکان بزهکار در دهه 80 تا ابتکارات نوین با موضوعات بسیار جالب امروزی اگرچه راهی صعب و طولانی بود ولی اجرای مفاد 64 تا 87 برای افکار عمومی حتی طرفین دعوی بخصوص متهمین رضایت بخش شده است .
طبق ماده ۶۴ قانون مجازات اسلامی، مراقبت، ارائه خدمات عمومی رایگان، جزای نقدی، جزای نقدی روزانه و محرومیت از حقوق اجتماعی از جمله مجازات‌های جایگزین حبس محسوب می شود.
تبدیل مجازات حبس به مجازات‌های جایگزین در پاره‌ای موارد الزامی و در پاره‌ای موارد اختیاری و در واقع بسته به نظر قاضی است.

با این مقدمه در سالی که گذشت تنوع احکام جایگزین حبس به خصوص در حوزه خدمات عمومي رايگان و اقدامات عام المنفعه در استان آذربایجان غربی جالب و در صدر اخبار کشوری قرار گرفت

احکام صادره از سوی قضات جوان و تحصیلکرده از مرکز استان تا دور افتاده ترین شهر های مرزی نوآورانه و مناسب وضعیت زمانه بود آرای که ضمن جلب توجه افکار عمومی به دقت مراجع قضایی بیشتر در حوزه های حمایتی و حفاظت از محیط زیست تاکید داشت.

تامین کتب در مراکز کتابخانه ای مناطق محروم، تهیه لوازم تحریر و آموزشی برای دانش آموزان بی بضاعت تا هزینه تغذیه توله یوز ایرانی « پیروز» و خرس بلوچی « لالین» ، حمایت از خانواده های زلزله زدگان خوی و...

متهمین این پرونده ها که آراء خدمات عام المنفعه برای آنها صادر شده است بدون سابقه و دارای عناوین مجرمانه مرتبط می باشند که از تخریب چراگاه و شکار غیر قانونی تا اهمال و سو استفاده که جرایم انها از شش ماه تا یک سال درقانون مقرر گردیده است .

عتباتی رئیس کل دادگستری استان آذربایجان غربی 2 ماه پیش در مصاحبه مطبوعاتی رتبه استان آذربایجان غربی در صدور آراء جایگزین های حبس را با بیش از شش هزار رای در رتبه پنجم کشوری عنوان نمود رتبه ای که فقط برای آرای خدمات عمومی و عام المنفعه نبود بلکه مجازات‌های جایگزین حبس پنج نوع هستند که شامل دوره مراقبت، خدمات عمومی رایگان، جزای نقدی، جزای نقدی روزانه و محرومیت از حقوق اجتماعی را شامل می‌شود.

اخبار منتشر شده برای تنویر افکار عمومی در خصوص احکام جایگزین حبس برای دوره های مراقبتی با پابند الکترونیک به عنوان شهربند هم بسیار جالب توجه بود 890 نفر در طول سال جاری به جای مجازات حبس ضمن تلاش تامین معاش و حفظ کیان خانواده به عنوان شهروندان عادی زندگی خود در حبس مراقبتی سامانه های هوشمند را سپری می نمایند .

دستگاه های قضایی مرتبط با اجرای این مفاد قانونی اعم از دادگستری و زندان های استان با افتخار به نگرش و عملکرد بر اساس شاخص ها ارزیابی عملکرد خودرا در رتبه دوم کشوری عنوان می نمایند .

این مقدمه طولانی برای تمجید یک ابتکار عمل قانونی بود که بی شک در عقبه اجرای قدرتمندانه آن با تمام سوء تفسیر های از قانون یک هیات اندیشه ورز مبتکر شجاع می باشد که ضرورت های زمان را سنجیده وبراساس فوریت ها و با نکته سنجی از فضای رسانه ای افکار عمومی احکام جالب را صادر نماید به نحوی که ترندهای روز رسانه های مجازی در تیتر موضوعی احکام لحاظ گردد،از حمایت های انسان دوستانه برای مناطق محروم و افراد بی بضاعت بخصوص تامین مایحتاج دانش آموزان و اقلام ضروری حادثه دیدگان تا توجه به یوز ایرانی «پیروز»، صیانت از حیوانات وحشی و محیط زیست...

به عنوان یک علاقه مند به رصد رسانه ای از همان ایام بر تدبیر و تاکید های رئیس کل دادگستری استان در صدور احکام متنوع و بدیع موضوعی را تحسین نموده و بر این اعقتادم وجود رفیع فرماندهی عتباتی در قرارگاه قضایی استان آذربایجان غربی باعث شده بود تا قضات جوان حوزه های قضایی شهرهای دور و نزدیک از محمدیار و اشنویه تا شاهین دژ و نازلو و شعباتی در ارومیه با خبرساز شدن اهمیت این فصل قانون مجازات اسلامی رابرای مردم عرضه نمایند

آخرین حکم صادره از پشتیبانی برای کاشت نهال در روز درختکاری تا کمک در انجام خدمات رایگان به مدت 300ساعت کار در سامانه انتقال آب کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه از اخبار مسرت بخش در تداوم فعالیت های عام المنفعه اجتماعی در مهم ترین قرار گاه اجتماعی استان می باشد

رئیس شعبه کیفری شهرستان اشنویه در راستای حمایت از برنامه های احیای دریاچه ارومیه متهم را به انجام خدمات رایگان به مدت سیصد ساعت کار در سامانه انتقال آب ارومیه که اخیرا توسط رئیس جمهور افتتاح شد

عتباتی رئیس کل دادگستری استان در همان روزهای افتتاح کانال انتقال آب به دریاچه در حال احتضار ارومیه افزود که این محکومیت به عنوان مجازات جایگزین حبس تعزیری از 6ماه حبس تعزیری متهم به اتهام دایر بر شکار سه قطعه کبک وحشی در دادگستری اشنویه صادر گردید وی گفت در موقع صدور حکم جایگزین حبس متهم نیز با ابراز خرسندی از صدور این رای تمایل خود را اعلام نمود.

این روزها اخبار خوب از احیاء دریاچه ارومیه در میان فضاسازی رسانه ای معاندین جلوه ای امید بخش به زندگی اجتماعی در شمالغرب کشور داده است

از مستند تصویری های کوتاه در فضای مجازی تا سخنرانی های پر افتخار دولت و تصاویری از شریان های آبی که به دریاچه ارومیه می ریزد تا امید و نشاط اجتماعی را در دل مردم منطقه زنده نگه دارد همه اقداماتی برای محرومیت زدایی و تلاش برای توسعه و رونق در کشور است اما نکته سنجی در ریزترین جلوه های اجتماعی را باید در آگراندیسمان رسانه ای به عرضه و نمایش گذاشت .

و اینکه در پشتیبانی اندیشه و عمل بدیع ترین اقدامات اجتماعی چه هزینه های صرف می شود که در مصاحبه ها و سخنرانی های بلند مسئولان نمودی ندارد

واین رای مبتکرانه قاضی جوان اشنویه ای بهانه ای شد تا از اهمیت جایگزین های حبس و اقدامات عالمانه آن در استان بنویسم به پاسداشت راه طولانی تثبیت این ارزش قانونی و هم نگاه ظریفانه عتباتی به عنوان یک فرمانده به موضوعات روز جامعه در متن قوانین و سر تیتر اخبار که برای دلسوزان نظام لبخندی از سر رضایت دارد .

شاهرخ احمدزاده

تحلیل و معرفی فیلم 23 نفر ساخته مهدی جعفری

مهدی جعفری کارگردان و مستندساز موفق  ایرانی خود یک جنگ زده است اهوازی متولد 1348 که جنگ را به خوبی لمس کرده است مهاجری به نجف آباد اصفهان و تحصیلکرده سینما بعد از پایان جنگ در تهران می باشد حوزه تخصصی فیبمستزی او فیلم کوتاه است و در این بخش جوایر و افتخاراتی را برای سینمای ایران به ارمغان آورده است او بنیانگذار انجمن فیلم کوتاه در خانه سینما است 
در کارنامه موفق او فیلم هایی کوتاهی خودنمایی می کنند که جایزه بزرگترین جشنواره را بردند فیلم های چون زیارت ، یرکه و کمی بالاتر 
اولین کار سینمایی بلند مهدی جعفری در سال 1395 ساخته شد این فیلم باعنوان ایستگاه اتمسفر دو هفته ای است در سیستم نمایش خانگی توزیع گردیده است وی سابقه مدیر فیلمبرداری کارهای شاخصی نیز بوده است به وقت شام ابراهیم حاتمی کیا آبادان یازده 60 به کارگردانی خوشبخت و خجالت نکش ساخته مقصودی و.دیگر آثارش به عنوان مدیر فیلمبرداری شاخصه رزومه فنی او می باشد 
او سال 1384 تا 1387 بر اساس داستان واقعی از احمد یوسف زاده یکی از23 اسیر نوجوان ایرانی در جنگ عراق مستند آن 23 نفر و بعلاوه یک نفر را ساخت که بعدها در سال 1397 به تهیه کنندگی سازمان سینمایی اوج نهادی 
وابسته به سپاه پاسداران این روایت واقعی اقتباسی را بر اساس تجربیات خود و کتاب مورد علاقه مقام معظم رهبری که داستانش یکی از همین اسرای نوجوان نوشته به صورت موفثیت آمیز با هزینه متعارف و نظارت موسئسه اوج اقتباسی ساخت و به نظر منتقدین از موفق ترین های حوزه اقتباس سینمایی است 

موسسه اوج در چند سال اخیر توانسته بودجه‌های نسبتا بالایی را برای تولید کارهایش خرج کند این سازمان سینمایی چند سالی است که به خوبی و با طمانینه و سیاست‌هایی خاص وارد وادی فیلمسازی برای اکران سینماها هم شده و تا به امروز توانسته فیلم‌هایی چون تنگه ابوقریب، ایستاده در غبار، به وقت شام، بادیگارد و یا انیمیشن فهرست مقدس را تولید کند که جملگی آنان فیلم‌هایی نسبتا پرهزینه بودند و البته با بخت اقبال خوبی هم در میان مردم شده‌اند
موفقیت این نهاد ارزشمدار سینمایی در سالهای اخیر با ساخت فیلم های کم هزینه وموفق نمود بیشتری یافته است آنچه که در فیلم تنگه ابوغریب به عنوان فیلم پرهزینه سینمایی تجربه ناکام در برگشت هزینه ها و سود داشت در فیلم 23 نفر نداشت .
درباره فیلم 23 نفر 
۲۳ نفری که فیلم مهدی جعفریان به تهیه کنندگی سازمان سینمایی اوج داستان واقعی کتاب احمد یوسف زاده  را تصویری روایت می‌کند
 ۲۳ سرباز نوجوان ۱۵ تا ۱۸ ساله که در زمان جنگ ایران و عراق به اسارت گرفته شدند و به جای آنکه به همراه دیگر رزمندگان به اردوگاه‌ها فرستاده شوند در زندان عراقی‌ها ماندند صدام حسین و تیم نظامی‌اش تصمیم گرفته بود که با اسیر کردن این نوجوانان با آنها یک سری شوی تبلیغاتی تلویزیونی به سود کشور خود بسازد و این نوجوانان را دستمایه فریب‌های سیاسی و پروپاگاندای خود کرد صدام حسین لباس‌های شیک تن این بچه‌ها کرده و آنها را به شهربازی می‌برد و با فیلمبرداری و عکسبرداری از این تیم نشان می‌داد که ارتش عراق با نوجوانان سر صلح و دوستی دارد و به دروغ می‌گفت که این رزمندگان کوچک به زور و فریب پول و... به جنگ فرستاده شده‌اند.
تمامی این ۲۳ نفر به جز یک نفر آنها (سید عباس سعادت) همچنان زنده هستند و  احمد یوسف زاده که نویسنده کتاب نیز به شمار می‌رودکارهای زیادی پیرامون شنیده شدن قصه تلخ خود و دوستانش در بین مردم کرده است

احمد یوسف زاده با نگاشتن کتاب داستان آن ۲۳ نفر توانست نظر بسیاری از مردم را جلب کند و کتابش بین بسیاری از دولتمردان از جمله مقام معظم رهبری مورد تمجید قرار گرفت بعد از این موفقیت‌ها کارگردانان و استودیوهای گوناگونی پا پیش گذاشتند تا فیلمی را بر اساس داستان حماسی این نوجوانان رزمنده بر اساس کتاب یوسف زاده بسازند و در نهایت قرعه به همین سازمان اوج و مهدی جعفری افتاد که سال گذشته فیلمی مستند و تلویزیونی نیز بر اساس این رزمندگان ساخته بود
در کنار ۲۳ سرباز نوجوان، فرد فداکار دیگری به اسم ملا صالح قاری نیز حضور دارد که داستان و سرنوشت او نیز به اندازه کافی جذاب است و فیلم البته زیاد روی این قصه مانور نمی‌دهد. ملا صالح قاری در تاریخ جنگ ایران و عراق یک اسیر ایرانی بود که به ناچارا تبدیل به مترجم عراقی‌ها شده بود و بعدها پس از آزادی به جرم خیانت، چند سالی  به زندان افتاد چرا که تصور می‌شد او جاسوس عراقی‌ها شده است
بعد از مدت‌ها موفق به دیدن فیلمی الهام گرفته شده از دل جنگ ایران و عراق شدیم روایتی که نه به خود جنگ که به قصه‌ای ساده اما احساس‌برانگیز در حاشیه آن می‌پردازد مفهوم عمیق اسارت در بستری معصومانه 23 نفر یکی از قابل‌احترام‌ترین فیلم‌های متوسط ایرانی بود که در یک سال اخیر عرضه شد مهمترین سبب‌ این برداشت  انتقال احساسی عجیب و نو به مخاطب بود که  برای باورپذیر کردن آن بی‌مهابا دست و پا نمی‌زد
 ترس و اضطراب در کنار همدلی با فیلمی مواجه بودیم که لبریز از شعارنبود (هرچند به اقتضا مقداری بود)
از نقاط قوت این فیلم موسیقی فنی و عالی ساخته آریا عظیم نژاد اهنگساز خوب فیلم های موفق سینمای ایران است که حق خود را به خوبی ادا کرده است 
مهدی جعفری در بازسازی صحنه های اکشن جنگ و مستند حضور نوجوانان در جلسه ای با صدام حسین بسیار خوب است هر چند این فیلم با موضوع جذاب و بدیعش با هزینه کم تر از دیگر آثار سینمای جنگ تولید شده است .

ما در این فیلم در ظاهر متعلق به دنیای نوجوانان با یک داستان ساده اما واقعی یک فیلم‌نامه تاثیرگذار و کارگردانی باهوش روبرو هستیم. 
قصه داستان واقعی 23 نفر است که 23 نفر از آن‌ها هنوز زنده هستند به جز ملا صالح 
در این فیلم با یک روایت روان بی‌تکلف و گاهی ترسناک روبرو هستیم که پرده از اتفاقاتی که بر بیست و اندی جوان ایرانی که به دست عراقی‌ها می‌افتند بر می‌دارد
فیلم ۲۳ نفر داستان بسیار جذابی دارد شنیدن داستان اسیر شدن ۲۳ سرباز نوجوان در یک جنگ نابرابر و آزار و ستمی که به آنها روا داده شده و بدبختی‌هایی که در دوران اسارت خود کشیدند و بردباری‌هایی که از خود نشان دادند تقریبا برای هر مخاطبی در هر جای دنیا جذاب است
جذابیت فیلم به همراهی ۲۳ نوجوان ناشناس بازیگر می باشد که همگی کار خود را به بهترین نحو انجام دادند و بازیگران خردسال فیلم توانسته‌اند به تک تک این کاراکترها جان تازه‌ای بدهند
 از شخصیت‌های خاص این فیلم ملا صالح قاری که به زور و تهدید عراقی‌ها مترجم آن‌ها می‌شود 8 سال در اسارت آن‌ها می ماند و با بازگشت آزادگان به کشور باز به جرم خیانت به کشور5 سال زندانی می‌شود. سرانجام بی‌گناهی‌اش ثابت می‌گردد
از اتفاقات عالی این فیلم که خاطره ای در تاریخ سینمای ایران خواهد ماند بازدید و حضور مشوقانه و مشفقانه سزدار بی ادعای جنگ و مقاومت شهید سلیمانی بود که در اولین روزهای ساخت این فیلم در کنار عوامل ساخت قرار گرفت و این حرکت ارزشمند سینمای دفاع مقدس را ستود 
 تماشای این فیلم را در این ایام صبر و مقاومت هفته دفاع مقدس به همه علاقه مندان پیشنهاد می‌کنم و اگر فرصتی در این ایام نشد در سر فرصت مناسب ببینید
 همچنین تا دقیقه 20‌ام صبوری نشان دهید این فیلم صد دقیقه جذاب می باشد با روایتی متفاوت از جنگ که در هر خانواده ایرانی می تواند جذابیت داشته باشد 
 امیدوارم از تماشای‌اش لذت ببرید.

شاهرخ احمدزاده

صندوق ژنوم خود را بگشایید .

نوشته : شاهرخ احمدزاده 

هر آدمی ژنومی دارد، این ژنوم تقریبا مثل سیستم عامل بدن شماست. همه مشخصات شما از هر چیزی که فکرش را بکنید داخل این ژنوم ذخیره شده است. 
در ژنوم هریک از ما بی نهایت اطلاعات منحصر به فردی وجود دارد که دانشمندان هنوز نتوانستند به رازهای درون آن پی ببرند. حالا در هر سلول شما، یک کپی از این ژنوم منحصر به فرد هم هست.

آقای استیو جابز سال ها پیش برای گرفتن اطلاعاتی درباره چینش ژنوم اش 33 هزاردلار پرداخت کرد، آن را گرفت و قاب کرد در اتاق خواب اش. امروزه با پرداخت 33 دلار این کار در امریکا امکان پذیر است. حال اصلا چرا این ها را طرح موضوع کردیم

از نظر من، هر آدمی که در این دنیا یک کارخارق العاده می کند، یا یک موفقیت عالی به دست می آورد، به زبان خیلی ساده با ژنوم رفتاری خودش را جلو رفته و آن را به دست آورده است. این طور نبوده که چنین افرادی ژنوم های رفتاری دیگران را برای خودشان کپی کنند تا موفق شوند. 
اینشتین با ژنوم خودش چنین دانشمندی شدو نگفت برم ببینم  تسلا چه کرده من همان راه را بروم.  چارلی چاپلین با ژنوم خودش چنین کارگردان و هنرمند بزرگی شد. ننشست یک کارگردان درجه دوم کپی کار شود. مهم این بود، این ها هر کدام استعدادها و توانایی های خاصی که مطابق با ژنوم رفتاری شان بود  را درست کشف کردند و براساس آن بعد از سال ها به این مرحله رسیدند.

شما مادامی که توانایی های ذخیره شده در ژنوم تان را پیدا نکنید و براساس آن ها جلو نروید انسان پیشرو و موفقی نمی شوید.
 محمدحسین شهریار، شاعر نامی ایرانی، پزشکی بود که در نهایت به سمت توانایی اش در ادبیات و شعر گفتن هجرت کرد. پزشک مشهوری نشد، اما کسی شد که روزی که فوت کرد را روز شعر و ادب و پارسی در ایران نامگذاری کردند. ...

این طبیعی است که بعضی ادم ها ژنوم توانایی های شان را بین 20 تا 30 سالگی پیدا می کنند، بعضی ها آن را بین 30 تا 40 سالگی کشف می کنند، برخی حتی بعد از 50 سالگی. مهم این است که بالاخره و قبل از مردن، پیدای اش کنید. مهم این است که اگر می بینید از زندگی یکنواخت تان لذت نمی برید به این فکر کنید صندوق ژنوم شما بسته مانده است! و متاسفانه دقیق دست خودتان است. یعنی هنوز پیدای اش نکردید

ژنوم  توانایی های تان را پیدا کنید، خیلی قبل تر از این که داستان موفقیت های دیگران که با بزرگ نمایی و آب و تاب های احمقانه در رسانه ها مطرح می شود باعث شود احساس ناتوانی و افسردگی کنید از گاهی در جا زدن خود. شمامطمئنا برای کار خاصی به دنیا آمده اید، این شوخی نیست، این یک حرف برای خوب کردن حال شما نیست، این دقیقا واقعیت زندگی همه ماست. 

نوشته : شاهرخ احمدزاده

تحلیلی بر رمان 
«من منچستریونایتد را دوست دارم »

رمان ادبی تاریخی «من منچستر یونایتد را دوست دارم » که روایت بدیع از تاریخ معاصر بود  را به پیشنهاد دوست فاضل و روزنامه نگارم تهیه و با توصیه  این دوست عزیز بلافاصله مطالعه آن را شروع کردم 
رمان من منچستر یونایتد را دوست دارم دومین اثر روزنامه نگار ادیب مهدی یزدانی خرم بود قبل از تهیه کتاب با این اسم در پاورقی ماهنامه تجربه آشنا شده بودم وی عضو تحریریه مهرنامه و مسئول انتخاب داستان نشر چشمه نیز بود 
حامد عطایی روزنامه نگار و فعال عرصه مطبوعات و رسانه به لحاظ قرابت با نویسنده و نوع سبک نگارش ساختار شکنانه توصیه به مطالعه تریلوژی وزین این نویسنده داشت که در لحاظ ترتیب قرار دادن رمان من منچستر یونایتد را دوست دارم را در رده اول قرار می داد و به ترتیب مطالعه سرخ سفید و خون خورده از سه گانه های عالی این نویسنده را تاکید می کرد 
به سبب سفارش این دوست فرهیخته بخصوص برای علاقه مندان حوزه ادبیات و تاریخ معاصر و قلم فرسایان حوزه اجتماعی ضمن توجه به سطور ذیل در شناخت ومعرفی نویسنده به تحلیل رمانی با زبان روایی بدیعش در میان آثار معاصرین به موارد مهم ادبی تاریخی این اثر اشاره خواهیم نمود .

مهدی یزدانی خرم متولد 1358 تهران و  تحصیلکرده رشته ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی ارشد می باشد 
او از فعالین روزنامه های اصلاح طلبان در دهه هفتاد فرصت طلایی فعالیت احزاب در روزنامه های کشور بود که رکورد توقیف و ایجاد روزنامه ها در تاریخ مطبوعات ایران را داشت ولی این نویسنده جوان و دوست صمیمی ژورنالیست های اصلاح طلب وپای ثابت بخش های ادبی  نشریات مهرنامه ، آسمان و تجربه بود و همچنین مسئول انتخاب داستان نشر چشمه یکی از معتبرترین نشرهای کشور مان در حوزه تاریخ و ادبیات می باشد 
وی در اول رمان من منچستر یونایتد را دوست دارم کتاب را به دوست و نویسنده سیاسی هم مسلک خودش که سالها همکار مطبوعاتی بودند تقدیم کرده است به محمد قوچانی که بزای من در اغاز این داستان بسیار قابل توجه بود

اما تحلیلی بر شناخت ساختار و زبان رمان « من منچستریونایتد را دوست دارم »
 روایت کتاب با دانشجوی تاریخ مبتلا به سرطان خون است روایت‌هایی متعدد از سال‌های 1320 و ایران تحت اشغال زمان جنگ جهان دوم می باشد نویسنده برای بیان داستان خود از زمان ماضی نقلی استفاده کرده است و با یک سری روایت‌های در هم تنیده و جدا از هم که معمولا در یک پل روایتی به هم متصل می‌شوند داستان خود را با ساختاری دایره وار به نقطۀ اول بازمی‌گرداندفلسفه زمان در این اثر تدبی اهمیت بسزایی دارد
نویسنده برای نشان دادن فضای آن دوران از تعدد شخصیت استفاده کرده و ریتم روایت را سریع و گاهی سرسام آور نموده است  رمان دارای روایت‌های تودرتو است. از طرف دیگر حضور پر رنگ خشونت و تکرار آن در تمام خرده روایت‌ها خشونت را به هجو خود تبدیل می‌کند به نظر می رسد نویسنده تلاش کرده نسبت به اندیشه های سیاسی و ایدئولوژی‌های موجود در زمانۀ داستان موضع خاصی نگیرد به جز درمورد مصدق ! یزدانی خرم به موضوع مصدق و اتفاقات کودتا بسیار متعصب می باشد 
 در عین حال رمان یزدانی خرم را می‌توان رمانی ساختارشکن دانست  او خود در این مورد می گوید که نویسنده جاه طلب است دوست دارد رمان متفاوت بنویسد  در نهایت اینکه نویسنده تلاش کرده است تهرانی پر از تضاد و کشمکش و در آستانه انحطاط و فروپاشی اخلاقی را به تصویر بکشد
رنگ غالب رمان او بر حسب فرم روایی قرمز و سیاه است  سیاه اوضاع و احوال و شرایطی است که کتاب تصویر می‌کند و قرمز رنگ خون است و البته هردو رنگ‌ پرچم‌هایی هستند که در آن دوره نماد گرایش‌های فکری خاصی بوده اند

 مقطع زمانی رمان من منچستر یونایتد را دوست دارم آغاز مدرنیته و تغییر حال و هوای ایران است یزدانی خرم از چیزهای نادیدنی نوشته است یعنی از چیزهایی که در هیچ سند و مدرکی آورده نشده‌اند و تمام این پاره روایت‌ها از ذهن‌های مختلف است که یک تاریخ شخصی را می‌سازند  به مرور که خواننده در داستان پیش می‌رود متوجه می‌شود که قرار نیست این روایت‌ها داستان را به جایی برسانند یعنی ترفند خرده‌ روایت‌ها برایش لو می رود و دست نویسنده رو می‌شود به همین دلیل هم هست که از یک‌سوم پایانی کتاب خواننده دچار کسالت و بی‌انگیزگی برای خواندن ادامه داستان می‌شود که البته این افت داستان در اواخر کتاب به یک فاجعه تبدیل می‌شود نکته دیگر اینکه نویسنده به قدری در نقل خرده‌روایت‌ها استاد است که خواننده با وجود علم به جعلی بودن آن‌ها باورپذیر قلمدادشان می‌کند
اولین چیزی که در حین مطالعه رمان بر اساس توصیه اکید حامد عزیز دریافتم چگونگی روایت بود که حامد عطایی دوست دارد این قالب را در نوشته های خود و دوستانش بخصوص نگارش مطالب تاریخی غالب کند برای همین معتثد است این رمان از تاریخ برای بیان خود استفاده خوبی کرده است و آن را به دوستانش معرفی می کند و این 

سه گانه های یزدانی خرم را از قالب شکنانه ترین آثار عمر خود می داند
 تاریخ در این رمان ابزاری است برای نوشتن داستان درواقع این کتاب پیشنهادی است برای چگونه نوشتن

این کتاب تلفیق مسالمت آمیز ادبیات و تاریخ است با روایت و قرائتی بدیع 
یزدانی خرم داستان را خوب می‌شناسد  سخت‌گیر و قدرت‌طلب است راوی داستان خودش است همه چیز دان موشکاف و مقتدر و داستان او مملو است از صراحت، طنز و جهش‌های زمانی و مکانی فکر شده
مهدی یزدانی خرم در مورد خود و سبک نگارش و روایتی خویش در جایی اینگونه مقتدرانه گفته است که سطور پایانی مقاله خود را به آن اختصاص می دهیم تا بیشتر نویسنده و سبک ادبی وی را بشناسیم "من نویسنده جاه‌طلبی هستم و دوست دارم رمانی متفاوت بنویسم. ترجیح من این است رمانی بنویسم که اکثریت مخاطبان دوست نداشته باشند تا آنکه کاری باشد در حد و حدود میان مایگی موجود. در مورد این کتاب هم ایده‌ای در ذهن داشتم که خواستم آن را پیاده کنم و می‌دانم برای جا انداختن این ایده به پی‌گیری و استمرار نیاز دارم. تلاش من کاری جاه‌طلبانه بود برای پیاده کردن ایده‌ام تا چه بسا بشود با آن شرایط را تغییر داد. نوآوری فرمی و حرف‌های بزرگ در جامعۀ کنونی ما موجب برآشفتن مردم می‌شود و من سعی دارم این فضا را با رمان نوشتن و پافشاری بر ایده  هایم بشکنم."
در چند روز مطالعه این رمان برخوردهای دوستان و آشنایان که عنوان کتاب را می دیدند برایم جالب بود تا آخرین بخش داستان هیچ اثری از اسم عنوان داستان نخواهید داشت تا روایت دانشجوی تاریخ در خیابان های تهران که اسم رمان را بی ربط اشاره می کند و پیوندی نمی دهد جز همان ذهن ساختار شکنانه مهدی یزدانی خرم !
در این مورد هم فکر می کنم با توجه به موتیف  تکرار شونده" پراگ 1939"عنوان پراگ 1939 می توانست عنوان مناسب تری  برای رمان باشد چه با روایت تاریخی و روح روایی داستان 
ضمن سپاس از دوست ارزشمندم حامد عطایی برای توصیه به مطالعه این اثر ادبی تاریخی و تابو شکنی ذهن قالب شده در روایت های روزانه نگاری مطبوعاتی همه علاقه مندان حوزه تاریخ معاصر و ادبیات تاریخی را به مطالعه این اثر دعوت می کنم .

نوشته :شاهرخ احمدزاده

بمناسبت نوزدهمین سالگرد شهادت آمر صاحب شیر دره پنجشیر مجاهد معلم افغان احمد شاه مسعود

 واقعه یازده سپتامبر ٢٠٠١ و فروپاشی برج های دوقلو در آمریکا برای بسیاری نقطه شروع تحولات بزرگ در خاورمیانه بود. اما شاید بتوان گفت که برگ اول از سلسله تحولاتی که زندگی بسیاری از ایرانی تباران و فارسی زبانان را متاثر از خود کرد دو روز قبل از این واقعه یعنی در نه سپتامبر با ترور احمد شاه مسعود رقم خورد. مسعود ملقب به آمرصاحب، سردار بزرگ پارسی یکی از آخرین چریک های زنده دوران خود بشمار می آمد. در جریان جنگ داخلی در حالی که آمریکا، عربستان و امارات از طریق پاکستان به طالبان اسلحه می رساندند، مسعود تنها جریان مقاومت ضد طالبان بود. البته عظمت مسعود نه فقط بواسطه شهرت او در نبرد میدانی و فنون مبارزات چریکی وی بود که ابتدا ارتش سرخ شوروی را پس از یورش به افغانستان در سال ١٣٥٨ با نه سال مقاومت توانست در سال ١٣٦٧ شکست دهد و پسان در دهه هفتاد شمسی پس از ظهور طالبان به مبارزه با آنها پرداخت، بلکه این روح بزرگ و دانش گسترده مسعود بود که او را تبدیل به رهبری متمایز می کرد تا جایی که حتی دشمنان او نیز به بزرگی او اعتراف می کردند. مسعود شخصی اهل مطالعه بود (او در هنگام عقب نشینی از کابل تنها چیزی که با خود آورد مجموعه ای از کتاب هایش بود)، او در تمام سال های مبارزه اش با گروه های افراطی بارها توان کشتن بعضی دشمنانش را که جنایت هایشان بر همه آشکار بود داشت اما هیچ وقت از پشت خنجر نزد و همیشه تاکید بر برپایی محکمه ای عادل برای محاکمه مجرمین داشت. مَنشی که دشمنان مسعود از آن بویی نبرده بودند و در نهایت با خیانت به او با جاسازی بمبی در یک دوربین او را به شهادت رساندند. سلوک مسعود نمودی از عرفان شرقی را به رخ می کشید که در عین قدرت و ابهت و ایستادگی در برابر ظلم، درس انسانیت می داد. اما چرا مسعود برای ما اهمیت دارد؟ مسعود نمود مقاومت شرق در برابر توطئه استعمار به طور عام و پاسدار جبهه پارس (تاجیک) بود. 
این شیر دره پنجشیر در جایی بدنیا آمد که نقطه اتصال پهنه بزرگی از مردمان ایرانی تبار و پارسی زبان در شرق و غرب خود به حساب می آمد و زندگی خود را نیز برای آرمان زنده کردن نام خراسان بزرگ و اتحاد همه پارس ها از ایران کنونی تا افغانستان، تاجیکستان و ازبکستان وقف کرد. مسعود رهبر یک قوم یا حزب نبود بلکه رهبری بود که پا را فراتر نهاده و رویای بازسازی تمدن گسسته ایرانی و خراسان بزرگ را در سر داشت. تمدنی که بواسطه دخالت های بیگانه و بی کفایتی رهبران خود در دویست سال گذشته یکی از سخت ترین دوران های تاریخی را می گذراند. اما وظیفه ما چیست؟ اکنون که ایرانی تباران (پارس ها/تاجیکان) در تنگناهای اقتصادی، نظامی قرار گرفته اند و هر لحظه فتنه ای در حال مچاله کردن این قلمرو بزرگ است وظیفه ما افزایش آگاهی مردم بویژه نسل جوان نسبت به آرمان های مسعود و رهروانش است. باید در برابر جریانات مخربی که با دریاف مشاوره از اتاق های فکر آمریکا و انگلیس هر لحظه در نقطه ای جدید دسیسه ای ایجاد می کنند تا ایستادگی ساکنین این مرز و بوم را در هم شکنند هشیار بود. از بین بردن خط پارسی در میان پارسی زبانان ازبکستان و تاجیکستان تنها نمونه ای کوچک از این روند مخرب است که دهه ها پیش رخ داد. هم اکنون جریانات افراطی پشتون که طالبان را تغذیه می کنند در حال هویت زدایی از مردم افغانستان و پارسی زدایی هستند. گام به گام کاربرد زبان پارسی را در دوایر دولتی و نهادهای آموزشی کمرنگ تر می کنند. مدتی است با تولید و توزیع تذکره افغانی بین همه مردم ساکن افغانستان به صورت زیرکانه و زیرپوستی در حال تغییر هویتی پارس ها می باشند. چنین نقشه های شومی بدون شک از جانب اندیشکده های غربی به رهبران پشتون انتقال داده می شود. و عزیزان اگر ما ایرانیان در این روزهای سخت که همگی به تنگ آمدیم به یاری همتباران خود نشتابیم، با افزایش قدرت دشمنانمان آینده ای شوم تر در انتظار همه ما خواهد بود. نمی توان امید به این بست که کسی از شرق یا غرب بیاید و یا دولتی خوب در آمریکا روی کار آید که دلش به حالمان بسوزد شکوه و شکوفایی هر ملتی در دستان خود اوست.
به امید روزهای خوب در منطقه دل هایمان را برای حال خوب خاورمیانه بسیج کنیم .

نوشته : شاهرخ احمدزاده

چند روایت از زندگی عالم مجاهد انقلابی آیت الله سید محمود طالقانی در آستانه چهل دومین سالگرد وفات ابوذر زمان

به هر الفی الف قدی بر آمد

الف قد آن که در الف آمده است او

آینانیوز- شاهرخ احمدزاده؛ بیتی از باباطاهر که سید محمود طالقانی بیشتر اوقات زمزمه می کرد سید تقی برادر وی می گوید وقتی شور انقلابی مردم نوید پیروزی را می داد وقتی سیل اعلامیه های آقای طالقانی  و برگزاری راهپیمایی تاسوعا را دیدم و زمانی که با صدای بلند فریاد زد «من جلو می افتم » تازه فهمیدم این بیت چه معنایی می دهد .

سید محمود علایی طالقانی متولد 15  اسفند1289هجری شمسی در روستای گلیرد شهرستان طالقان فرزند سید ابوالحسن طالقانی از علمای مشهور و درس خوانده حوزه نجف و دوست نزدیک مبارز بزرگ سید حسن مدرس بود سید محمود طالقانی به توصیه پدر برای ادامه تحصیلات علوم دینی به مدرسه رضویه و حوزه علمیه فیضیه رفت و در محضر حاج شیخ عبدالکریم حائری تلمذ نمود

پدر سید محمود روحانی معتمد و معروف به تقوی در تهران بود او به کار ساعت سازی هم مشغول بود روحانی عارف مسلکی که در سال 1310 در سن 72 سالگی فوت کرد علیرغم دستور رضاخانی مبنی بر مراسم تشیع جنازه عده ای زیادی از مردم تهران در تشیع پیکر او شرکت کردند بازار تهران تعطیل شد جنازه را به مرقد حضرت عبدالعظیم در شهر ری بردند

پدر بزرگواری که حضرت امام خمینی (ره) در توصیف سیرت سید ابوالحسن طالقانی گفته بود او پرهیزگارترین عالم دوران خود بود .

سید محمود بعد از فوت پدر عازم حوزه نجف شد در پی مجاهدت بی سابقه علمی در جوانی اجازه اجتهاد را از آیت الله اصفهانی در نجف و آیت الله حائری در ایران گرفت و از آیت الله مرعشی اجازه حدیث گرفت .

مسجد هدایت پایگاه ارشادی و تبذیری ابوذر زمان

سید محمود علایی طالقانی با کوله بار علم و تحربه ای که در حوزه های قم ونجف اندوحنه بود با نیروی ایمانی که از آموزه های قران و.نهج البلاغه گرفته بود وارد عرصه زندگی سیاسی اجتماعی شد وی مسیر خود را از همان اول انتخاب کرد

جهاد روشنگری ارشاد نسل جوان و مبارزه با ظلم وستم

سید محمود در همان سالهای اول طی درگیری با ماموران شهربانی که به زور به مالباخته ای زور می گفتند دستگیر و روانه زندان شد به گفته خود سید محمود این زندان تاثیر عجیبی روی وی گذاشت و بعد از مدت کوتاهی آزاد و براساس تجربیات درون زندان تصمیم به ارشاد جوانان و بخصوص نیروهای منحرف چپ توده ای گرفت که در زندان با عقاید ضددینی آنها برخورد کرده بود بر همین اساس از اقبال او مخبرالسلطنه هدایت الله خان برای مسجد هدایت دنبال امام جماعت بود و مردم ومعتمدین حسب شناخت پدر و شخص سید محمود طالقانی او را تایید کردند و سید محمود طالقانی روحانی با روحیه علمی و جهادی والا مسجد هدایت واقع در خیابان استامبول را در اوایل سال 1327 پایگاه ترویج دین دوره های تفسیر قران و درس های نهج البلاغه قرار داد مسجد هدایت تبدیل به مرکز علمی جوانان و مردم شد

بنای اولیه مسجد هدایت در زمان قاجار نهاده شد که در ابتدا تکیه‌ای بیش نبود. بانی تکیه و مقبره هدایت، علی قلی‌خان مخبرالدوله فرزند رضا قلی‌خان هدایت و واقف مسجد و مقبره و درمانگاه هدایت، حاج مهدیقلی خان هدایت بوده است. خانواده هدایت نسل‌اندرنسل از زمان اولین پادشاهان قاجار دارای منصب بودند و تا زمان به قدرت رسیدن رضاشاه در صدر نظام حکومتی قرار داشتند.

سید محمود علایی طالقانی که در تهران اسم و رسمی برای خود داشت مسجد هدایت را کانون دستجات دانش آموزان دانشجویان تحصیلکردگان علما و عموم مردم نمود و پایگاه اجتماعی خود را با نشر مجله دانش آموز در باب استعمار ستیزی و ترویج حقوق انسانی شروع نمود تا کودتای 1320 اتفاق افتاد و با تشکیل کانون اسلام فاصله بین روحانیت و قشر دانشجو و علمی را کم کرد او در درس های تفسیری خود علوم قرانی را با علوم روز تلفیق و به شکل علمی درس می داد او بازخوانی جدیدی از نهج البلاغه نمود به حدی که به روایت اسناد ساواک حتی خیلی از روحانیون با وی مخالف بودند اما طالقانی بر انجام رسالت خود اصرار می ورزید تا اینکه همراه ایت الله مطهری سلسله برنامه های رادیویی را در سال 1324 در رادیو رژیم شاهنشاهی با گفتارهای اخلاقی واجتماعی پی گرفت

این برنامه رادیویی مورد اعتراض بعضی از روحانیون آن زمان قرار گرفت نامه های اعتراض آمیزی ....

بمناسبت 21 شهریور روز ملی سینما جستار کوتاه بر نقش تماشاگران خوب ایرانی در ترویج سینمای ناب و فاخر خواهیم داشت 

تماشاگران هنر هفتم به دو دسته تقسیم میشوند .اول آنهایی که دیدن فیلم را صرفا به عنوان وقت فراغت میخواهند ؛ دوم آنهایی که درگیر محتوی ، فرم و دستاوردهای فنی و هنری فیلم هستند. برای دیدن فیلم خوب ابتدا باید دانست علاقه مند به چه نوع ژانری هستید . (درام ، کمدی ، اکشن ، وسترن ، جاده ای ، تخیلی ، وحشت ، کارآگاهی ، ملو درام و ... ) آنچه مسلم است ، گاهی علاقه به یک یا چند ژانر متفاوت بسته به نوع خود اثر دارد 
پس از شناخت ژانرهای متفاوت ، بهتر است تحقیق در مورد بهترین کارگردان های ژانر مورد نظر خود را آغاز کنید . هرچند خواندن نقد و بررسی در مورد فیلم هایی که قرار است ببینید نیز یکی از نکته هایی ست که میتواند به انتخاب فیلم به شما کمک کند ، اما نظر نگارنده مقاله این است که نقد فیلم را برای فیلم هایی که دیده اید مطالعه تا جزئیات آن را بهتر درک کنید .
سینما علاقه مندان کاوشگر و کنجکاو دارد 
علاقه مندان این هنر پرسشگر هستند 
ما یک سینما داریم با دو نگاه :سینمایی که ما را به تعمق و بازخوانی خویش فرا می خواند (کاتارسیس ارسطویی ) و سینمایی مفرح و پرهیجان ؛ زندگی فاقد تفریح و هیجان ماتمکده ای بیش نیست که خالق هستی آن را بر هیچ تنابنده ای  اط مخلوقات خود اراده نکرده است اما هیچ عقلانیتی هم از ما نخواسته زندگی را در تفریح و هیجان منحصر کنیم حالا چگونه در این سینما فیلم خوب ببینیم و از دیدن فیلم خوب لذت ببریم علاوه بر پر کردن فراغت با هنری فاخر بر معرفتمان بیفزاییم.

معمولا برای فیلم دیدن دو راه ببشتر وجود ندارد : روش شکل شناسانه و تحلیل فرم که باید قراردادها ، مرزهای اثر را شناخت و چرایی استفاده این رمزها در اثر را یافت و کار از لحاظ ساختاری در کدام طبقه بندی قرار می گیرد .
دوم محنوی اثر را دریابیم این که اثر چه می گوید ؟ و بن مایه فکری آن چیست ؟

بعد از مقدمات و شناخت لوازم دیدن فیلم خوب باید برای یادگیری از فیلم و تاثیر این هنر در معرفت وجودی خود به تحلیل آن بپردازیم 
وقتی فیلم را تحلیل کردیم هویت فیلم را افشا می کنیم وقتی این بررسی جدی صورت بگیرد به طریقی هویت خودمان نیز افشا می شود چرا که به قول فلاسفه پدیدارشناسی «ما همان هستیم که می بینیم » و تحلیل فیلم دیدگاه های شخصی و جهان بینی ما را برای ما عیان می کند به نوعی خاصیت روانکاوانه دارد از این نظر  فیلم فراخوان ادراک حسی مخاطب و تلاشی برای بیگانه کردن دنیای آشنای اوست .
در این روش فیلم دیدن جهان و پدیده ها به شکل دیگری برای فرد عیان می شود و امکانی برای پرورش و تمرین قوه تفکر و خیال پردازی محسوب می شود 
در این نوع فیلم دیدن ما مختاریم هرآنچه می پسندیم را برگزینیم نجوایی مافوق طبیعی و پیامی که فقط با روح می توان به دست یافت پس کشف و شهود درونی منتقد و مخاطب در  فیلم های ناب با تحلیل شناختی بیشتر می گردد.
در این گونه فیلم دیدن رمانی چون پینوکیو و فیلم های به همین نام معنایی دارند و نگاهی نو معنا یاب را می خواهد چون پی جویی حیاتی سراسر تنعم لذت و بی خبری را به حماقتی که حمار نماد آن است به خوبی نشان می دهد هر که از زندگی خود تنها لذت را بجوید جاهل مطلقی است که حقیقت زندگی را نیافته است اگر به این فیلم با این معنا نگاه کنیم فیلمی ناب دیدیم و از آن معرفت آموختیم .
تماشای فیلم های ناب با رویکرد معرفت شناسانه و تحلیل محتوی و فرم لذت دیدن را در ما بیشتر می کند به ما یاد می دهد اول نگاه کردن را باید آموخت و سپس دید و.میان این دو چقدر فرق هست 
نگاه کردن یعنی گاهی وقت ها یاد بگیریم چیزهایی را نبینیم و یاد بگیریم که از بین خیل پدیده های بی شمار نگاه خود را در کدام طرف بچرخانیم و چه چیزهایی را بر دیگری اولویت دهیم 
فیلم ناب دیدن نخست نگاه کردن و سپس دیدن را به مخاطب می آموزد این زمانی است که تماشاگر ناگهان از خود می پرسد «چطور پیش از این متوجه نشده بودم ؟...»
مبحث یادداشت بمناسبت گرامی داشت روز سینما بود و ادای دین تماشاگران برای فیلم های خوب که متاسفانه بعلت فروش گیشه ای خوب فیلم های با فرم و محتوی نازل در کشورمان این نگاه معرفتی کمرنگ شده است .

امید است سلایق این هنر فاخر به نوعی تربیت شود تا وجود سینمای ابتذال زده امروز که با محتوی تکراری و هجمه مفاهیم غیراخلاقی با هزینه های میلیاردی سلبریتی های گیشه ای ساخته می شود در میان عموم مردم جایگاهی نداشته و سینمای ایران جایگاه خود را با توجه به فرهنگ غنی دینی و تمدن باستانی خود بیاید که وظیفه ما تماشاگر فیلم ناب را خوب دیدن و نشر و رواج آن در میان خانواده و دوستان است ولی همت بلند مسئولان هنری و سینمایی کشور در اهمیت دادن به سینمای فاخر و اصیل با ژن ایرانی را می طلبد که سینماگران برتر حوزه معرفتی و فیلم های در ژانر های مختلف به عیان برسند اگرچه رویکرد ناقص سینمای ایران به سمت جوانان فیلم ساز خلاق با نگاهی نو بیشتر شده است ولی باید اذعان کرد بسیار نازل و ناچیز و شایسته فرهنگ این مرز بوم نیست .
به امید حال خوش سینمای ایران در روزهای خوبی که خواهند آمد .
منابع
درک تئوری فیلم چگونه فیلم ها را بفهمیم - جلد اول
نشر واحه نویسنده کریستین اترینگتون رایت روث داوتی
مترجم:رحیم قاسمیان
اندیشیدن بر پرده نشر نیلوفر نوشته توماس ای وارتنبرگ مترجم ستاره نوتاج مجید پروانه پور

نوشته : شاهرخ احمدزاده

آیا زندان ، فایده ای دارد ؟ (1)

پیش درآمدی بر سلسله‌ مقالات دایر بر تأثیر وضع و فرایند کیفری زندان بر اصلاح زندانیان با رویکرد جرم شناسی نوین

«مرخصی زندانیان با هدف جبران خسارت جامعه »

زندان در تمام قوانین جزایی دنیا به عنوان یکی از مجازات های پذیرفته شده است
در سالهای اخیر مجازات زندان ناکار آمدی خود را در تحقیقات وبررسی های علمی حقوق دانان و قانون گذاران نشان داده و باعث به وجود آمدن پدیده های نو جرم شناسی با عنوان جایگزین های حبس به منظور کاهش پیامدهای منفی آن شده .
نگارنده این مقاله با تجربه بیش از دو دهه در عرصه زندانبانی اسلامی در مسئولیت های مختلف به بررسی ناکارآمدی حبس و عوارض آن در سلسه مقالات « آیا زندان ، فایده ای دارد ؟»می پردازد .
در اولین بخش مقدماتی این دوره از مقالات به بررسی موضوع« مرخصی » زندانیان با هدف بازگشت سعادتمندانه و در جهت جبران خسارت جامعه می پردازیم و امید داریم در ضمن تحلیل موارد قانونی به وسع خود بیشتر موارد اصلاحی و تربیتی را هدف مقالات خود قرار دهیم و از همه صاحب نظران حقوقی در خواست داریم در بحث های قانونی با اشاره به فایده مندی این مجازات از منظر عدالت ترمیمی یاریگرمان باشند .

در موضوع مرخصی زندانیان چند دیدگاه متناقض حقوقی در این موضوع مورد بحث مراجع قضایی و حقوقدانان است در این مجال اندک به بررسی این نوع تسهیلات قانونی می پردازیم .
اینکه مرخصی زندانیان یک امتیاز «بخشنامه ای یا آئین نامه  ای سازمانی است»  یا جز « حقوق مدنی زندانیان » بحث های میان  صاحب نظران حقوقی پیش آورده است  هرچند شرایط اجرایی آن در قوه قضائیه کشورمان با توجه به مفاد 213تا 229 فصل سوم آیین نامه سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور ذکر شده است و ماهیت آن را یک امتیاز تعین نموده است و با تمامی وظایفی که به سازمان زندانها و عوامل تربیتی آن  در قالب شورای طبقه بندی زندان سپرده شده است در آخر نحوه اجرا آن به تصمیم دادستان ها ، دادیاران ناظر زندان می باشد و در برخی از موارد اجرا از نوع امتیازی بودن هم سلب و برخورد سلیقه ای دارد .
در بخشنامه های ارسالی قوه قضائیه برای اعیاد و مراسمات و مناسبت ها و پدیده های چون کرونا نیز باز به خاصیت تربیتی مرخصی اشاره می گردد تا زندانیان در ایام مناسبتی یا پیشگیری از بیماری کرونا بتوانند عوارض زندان را بر خود و خانواده و جامعه کم کنند و در این ایام بهترین استفاده را در آماده سازی مقذمات بازگشت سعادتمندانه فراهم آورند .

اما آیا مرخصی زندانیان جز حقوق مدنی است باید موضع موافقان را اینگونه تبیین نمود که ماهیت حقوقی مرخصی و ملاقات زندانیان در نظم حقوق ایران وآثار اجرایی  آن بررسی نمود و  به نظر می رسد مرخصی و ملاقات از جنس حق است نه امتیاز به تعبیر آیین نامه ،و اصلأ عبارت امتیاز از نظر حقوقی مبنی برمسامحه است زیرا مبنای حقوق بشری دارد عبارتی در جهت نقض حقوق بشری زندانیان آنچه مسلم حقوق انسان بدون سبب قابل اثبات ایجاد و قابل اسقاط نمی باشد
هرآنچه لازمه حیات اجتماعی انسان است باید از حقوق وی محسوب گردد بعلت کثرت و غلبه حقوق بر تکالیف این علم را علم حقوق نامیده اند
دایره گستره این علم حیوان ناطق و ناهق را در بر می گیرد
در تمام قوانین ملی و فرا ملی سایر ملل نیز امری ثابت و فرایندی اجتماعی انسان به حساب می آید
اکنون دخالت رو  به تزاید دولت در حقوق مدنی اشخاص موجب گردیده است تا شأن حق به امتیاز متنزل گردد
تنظیم آیین نامه  ها یکی از عوامل و علل تزلزل و تنزل حقوق است
در مطالعات تطبیقی و مقارنه ای نیز این حقیقت محقق و مسلم است
هرچند که امتیاز رنگ و بوی حق دارد ولی استعمال آیین نامه ، به نام امتیاز حق  را از آن متمایز نموده‌است

حال این تسهیلات قانونی مرخصی زندانیان  در قالب آیین نامه و بخشنامه ها باید هدفمند و در راستای بازگشت سعادتمندانه زندانی و جبران خسارت جامعه باشد و بر این موضوع مسئولین و کارشناسان  زندان ها و دادیاران ناظر زندانها نظارت داشته باشند هر چند این سیستم در زندانبانی اسلامی تعریف نشده است و متاسفانه بعد از سالها از استقرار نظام زندانبانی اسلامی بر مبنای اصلاح و تربیت هنوز نسخه مدون این نظام با کارشناسان متخصص این امر فراهم نشده است و نمی توان ادعای نظارت دقیق داشت .
در سالهای گذشته بیشتر مرخصی ها در جهت جبران خسارت های زندانی بر جامعه و کاهش جمعیت کیفری بوده است که نمونه از عدم تناسب برنامه ها و امکانات می باشد و همین باعث شدت گرفتن موضوع ناکارآمدی زندان و پدیده های مختلف جایگزین حبس شده است و مرخصی زندانیان از جمله این تسهیلاتی است که هم کاهش بار هزینه ای دارد و هم در جهت تقلیل تراکم جمعیت کیفری زندانها و آثار تربیتی می باشد که زندانی با کار و تلاش تا جایی که امکان دارد در جهت رفع ضرر از خود ،خانواده و جامعه باشد و این جبران خسارت با میل و آگاهی صورت پذیرد .
آنچه که در آموزه های غیر مدون تربیتی نظام زندانبانی اسلامی سازمان زندانهای کشور ملموس و مشهود است که برنامه های تربیتی باید طوری در تغیر بینش زندانیان موثر افتد تا زندانی در اولین فرصت جبران خسارت تلاش مادی و معنوی خود را برای جلب رضایت عمومی انجام دهد این تغییر نگرش و جلب رضایت شکات و تلاش برای بازگشت سریع و سعادتمندانه نشان گر  رویکرد راهبردی این سازمان برای دوری از برنامه های صرف نگهداری به سوی برنامه های پیشگیری و ترمیمی است و گرنه زندان به صرف نگهداری فقط یک بازدارندگی موقت است به هنگامیکه این محدودیت و حبس از بین برود بزهکار دوباره به دنیای پنهان جرم پناه می برد 
هر چند که بزهکاری پدیده های اجتماعی و روانی پیچیده دارد ولی باید توجه داشت که راههای کاهش یا تعدیل بزهکتری در جامعه از دیرباز از دیدگاه صاحب نظران متنوع بوده است 
با کمال تاسف هنوز  برخی از مسولان قضایی بر این عقیده اند که برای اصلاح مجرمان باید با بزهکاران با خشونت رفتار کرد و انضباط شدید و در ارائه تسهیلات محدودیت قائل شد اما تجارب دراز مدت دنیا نشان داده که چنین آموزه های با شکست مواجه شده و تحمل رنج و مرارت علاوه بر عوارض ناشی از حبس بر فرد زندانی و خانواده اش هیچ فایده ای هم برای جامعه و جلب رضایت شاکی نخواهد داشت در حالیکه بیشتر زندانیان محکوم مالی که از تسهیلات مرخصی بیشتر بهره مند می گردند در اولین فرصت در صدد جبران و جلب رضایت شاکی هستند تا مقدمات آزادی سریع خود را  فراهم آورند و این یکی از مشخصه های بارز و قدرتمند عامل ترمیمی چون مرخصی های می باشد 
در کنار محکومین مالی و جرایم غیر عمد محکومین جرایم عمد نیز برای جبران خسارت جامعه مادی و معنوی باید نلاش کنند امتیازات ماده 214 برای فعالین بخش های فرهنگی و آموزشی و اشتغال و حرفه آموزی و مددجویانی که حسن اخلاق و رفتار دارند موید این موضوع است که این دسته از زندانیان که در داخل زندان با فعالیت و تلاش روزانه خود در دوره های اصلاحی و تربیتی حضور دارند باید به تغییر نگرش که مد نظر نظام اصلاحی زندانبانی اسلامی می باشد بعد از طرح و قبولی اعضای شورای طبقه بندی به مرخصی جهت کاهش عوارض زندان بر خود و خانواده و جلب نظر عمئمی اجتماع با رفتارهای صحیح اقدام نمایند و این جبران خسارت اجتماعی و تلاش برای بازگشت سعادتمندانه مد نظر مسئولین و دلسوزان نظام انقلاب اسلامی ایران می باشد که با صرف هزینه های زیاد زندان بازخورد خوب و عدم بازگشت به زندان را شاهد باشیم که متاسفانه در طی سال 64 تا امروز به جز در مقطعی از تلاش حقوقدانان جرم شناسان و مسئولین و صاحب نظران تربیتی در قالب برنامه های مدون «بازگشت سعادتمندانه » و یا ایجاد زندانهای با قابلیت روان درمانی و اصلاح رفتار برخورد صرف آیین نامه ای و دستورالعمل ها صورت گرفته و باعث عدم موفقیت شده است 
این عدم موفقیت در اعلام 46 درصدی سابقه دار بودن زندانیان از سوی رئیس سازمان را باید با تامل نگریست و به آن با هدف آسیب شناسانه پرداخت و در این خلال نباید از تسهیل قانونی مرخصی به عنوان عامل اصلاح و تربیت غافل نبود و این عامل مهم تربیتی را در کنار ساختارهای فرهنگی و آموزشی بخصوص حرفه آموزی اشتغال پیش برد تا زندان به مصداق کامل آموزشگاه فضایل نیکی ها در کلام گهربار مقام معظم رهبری تبدیل شود و نمونه بارز و شاخص این آموزشگاه در آمار سازمان زندانها یافت که آمار زندانیانی که در داخل اندرزگاهها و برنامه های فرهنگی و اشتغال حضور فعال دارند و از تسهیلات قانونی مرخصی برای آزادی سریع خود بهره می برند یا عوارض زندان بر خانواده خود کم می کنند تنها 2 درصد است و این عامل مرخصی تسهیل گر بازگشت سعادتمندانه و کاهش جمعیت کیفری می باشد و از همه مهمتر درصد بازگشت را به نازلترین تعداد و برنامه های اصلاحی زندان ها را موفق معرفی خواهد نمود 
پس مرخصی زندانیان که در آیین نامه سازمان زندانها  به عنوان عامل تربیتی و بخشنامه ها با هدف تقلیل جمعیت کیفری صادر می شود  باید هدفمند و در اجرای برنامه های اصلاحی طبق مفاد آیین نامه باشد . وحتما زندانی در فرصت مرخصی در صدد رفع کدورت جلب رضایت و جبران خسارت اجتماعی باشد و اینگونه مرخصی در سیستم زندانها موفق خواهد بود .

نوشته : شاهرخ احمدزاده

 برای ما ایرانی ها، یافتن راه حل(Solution) همیشه کاری دشوارتر از دنبال از واگشت ، حرکت انقلابی یا از هم پاشیدن  (Revolution) بوده است؛ یعنی در چیزی انقلاب کردن.

به این سبب که راه حل یافتن یا ساختن ( Solution making) همواره نیاز به تفکر، تعامل و واقع بینی دارد. حال آن که انقلاب کردن و براندازی کردن بیشتر به شور و خشونت و احساسی بودن نیاز پیدا می کند. 

فکر کردن تا بوده، سخت تر از شور داشتن بوده، همین طور تعامل سخت تر از انتقام و واقع بینی دشوار تر از احساساتی شدن. اما دو روی دیگری از ماجرا هم هست، ذهن ایرانی، وقتی از انقلاب نا امید می شود، به جای یافتن راه حل، که از نظر من تلاش برای اصلاح و عیب گیری سیستم در سال های طولانی است، به دو شق دیگر روی می آورد، یا به بی تفاوتی اجتماعی ( Social Apathy) پناه می برد، یا از هم وطن انتقام می گیرد! یعنی از آن سوی بام افتادن. گویی راه میانه برای "برخی" از ما سخت است؛ پس یا می زنیم به در بی خیالی و غرق شدن در زندگی روزانه تا دوباره در
یک جو دیگر به هیجان افتادن، یا ناخوداگاه خودمان هم می شویم دزد هایی خیلی کوچک تر از رانت خواران خودرای هایی جیبی و رشوه بگیرهایی خردتر از کله گنده ها.

یعنی آخر آخرش شما می بینید خیلی از ما انگار با "تعامل" و "اتحاد" برای اصلاح کردن یا تغییر مثبت بوجود آوردن مشکل داریم. اصلا برای راه حل یافتن صبوری و تحمل نداریم. عجله داریم. هول و شتاب داریم. عاشق سیستم عوض کردن هستیم، اما متنفر از اصلاح سیستم هستیم! اگر همان انقلابی که می خواهیم شد که هیچ، وگرنه یا بی خیالی، یا افتادن به جان یکدیگر و حداقل گلیم خودمان را بیرون کشیدن آرام می شویم.
نتیجه این که یکی در تاکسی می نشیند و می گوید گور پدر همه چیزو همه کس و خدا خودش به داد ما برسد و بعد سکوت می کند! یکی هم می شود آن راننده تاکسی که از  دزدی و کثافت می نالد تا و برسید به مقصد مغز همه را شخم می
زند، و اما موقعی که مسافرش می خواهد پیاده شود، خودش به زور می خواهد جیب مسافرش را با کرایه بیشتر خواستن خالی کند! و اگر ندهید با قفل فرمان می افتد به دنبال تان تا بفهمید گاهی چطور در وجود همه ما یک دیکتاتور خشن وجود دارد . این یک کمدی اجتماعی است نه؟ بله متاسفانه هست.  ای کاش یک روز ما برای "اصلاح" وقت بگذاریم، و از فکر "متلاشی کردن" برای همیشه بیرون بیایم تا دنیای آرام اما بهتری داشته باشیم.

نوشته : شاهرخ احمدزاده

 در نظام اسلامی  برونداد و حاصل ۱۲ سال تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان و جوانان باید تربیت انسان‌های مؤمن، خردمند، متفکر و اندیشمند، دانشمند، با نظم، با انصاف، دارای اخلاق اسلامی و در یک کلمه انسان‌های مجاهد و اهل عمل باشد

«سخنرانی مقام معظم رهبری در دیدار تصویری با روسای ومعاونین آموزش و پرورش کشور مورخه 99/6/11»

درک توسعه یافتگی یک ملت، به معنی فهم میزان پیشرفته بودن نوع فن آوری هایی که آن ها استفاده می کنند یا عظیم بودن کارخانه ها و روبات ها و فنآوری های نصب شده در سطح شهر و ادارات و سیستم های نظامی شان نیست. 
بارها شده که افرادی که به کشورهایی مثل ژاپن و دانمارک و آلمان سفر می کنند با تشریح تکنولوژی های موجود در ساختمان ها و فناآوری ها استفاده شده در شهرها و محل های کار و غیره می خواهند درباره "پیشرفته" بودن مثال بیاورند. مثل دوستی که وجود ربات در دستشویی در ژاپن برای تمیز کردن ذوق زده بود. 
آیا پیشرفته بودن همیشه در تماشای آخرین خروجی است؟

خیر، پیشرفته بودن در مسیری است که برای رسیدن به این آخرین نتیجه ساخته می شود. 
این "مسیر" را باید دید، فهمید، یاد گرفت و به شکل بومی ایرانی ساخت.
به نظرم توسعه یافتگی یک کشور را شما اول در دبستان ها و دبیرستان های شان و بعد دانشگاه ها می بینید. این که با چه کتاب های آموزشی قدرتمندی مفاهیم را انتقال می دهند و با چه معلم های با حوصله و عاشقی، این اصول و ارزشها را یاد می دهند و در طول سال ها چه چیزهایی مهمی از دانش آموز و محصل می خواهند. این که چطور و چرا دانشگاه های شان برای کشف نخبگان تلاش می کنند.چگونه دانشجو دانشگاه را نه یک ایستگاه، که جایی که با آن می تواند اتفاقی مهم در اینده کشورش بوجود آورد نگاه می کند.

کشورهای پیشرفته و به زعم خودشان جهان اول، کشورهایی نیستند که ضرورتا فناوری های بالاتر از ما یا کودکانی نخبه تر از ما دارند. آن هایی هستند که خیلی ساده، با کمترین هزینه ها،  اول از همه سعی می کنند فرزندان شان را افرادی کنجکاو در برابر مسایل، خلاق در برابر روزمرگی، منظم، مسئولیت پذیر، اهل حرف زدن و استدلال کردن و از همه مهمتر، دارای مهارت های کار گروهی برای رسیدن به نتیجه بار بیاورند. 
حال با این وضعیت آموزشی آیا فکر می کنید در آینده می توانند  کودکان ایران تولید دانش و اندیشه کنند؟  بارها فکر کرده ام که وطن پرستی، تنها در دفاع از یک سرزمین است؟
حس خیلی از پدرو مادرها و معلم ها و اساتید ایرانی باید این باشد وقتی پای آموزش  به میان می آید، گویی وظیفه ای وطن پرستانه است.  چرا "کودک" برای ما باید یک «گنج»باشد ؟ چون برای مان  اینقدر تربیت کودک مهم است  که روی این لوح نانوشته، چیزهای  نوشته شود که در خدمت آینده ملت و سرزمین باشد.
تحقق هدف تربیت فرزندان شایسته ، عزم راسخ ملی را می طلبد . به یاری آموزش وپرورش میهن مان بشتابیم.

نوشته : شاهرخ احمدزاده

این روزها هرکه را می بینی ادعای خدایی می کند:

خیاط  محل ٬ادعا می کند: خدای خیاطی است

٬آن دیگری می گوید :خدای موبایل است ٬

سومی  ادعای خدای سخنرانی  کردن در مدیریت می کند...

جوانکی با چند اصطلاح  ناقص اقتصادی بازار بورس را خدایی می کند 

بقول شمس تبریز
" خدایانی که " خیال خویش را به خدایی گرفته اند..."

اما در همهمه این خدایان مانده ام که:

چگونه می توان بنده خدا شد؟

"ش.احمدزاده"

من داستان زندگی امام حسین (ع)را تنها از طریق منبر و تعزیت نشناختم ، بلکه از طریق مطالعه تاریخ ملت های عرب و درس های از زندگی امام و یارانش بسیار  شناختم.  از طریق نسخ مهم مقاتل  یا نوشته هایی که درباره ایشان خوانده ام  

همه آنچه در این کتاب ها نوشته شده، در تاریخ مستند اسلام ذکر گردیده است ، بر این باورم که شناخت نهضت عظیم حسینی (ع) از لابه لای داستان ها و اشعار با تم ایدئولوژیک و احساسی بدست نمی آید .
در همه منابع مهم تاریخی چیزهای مشترکی وجود داشت، همه اشاره هایی شگفت انگیز داشتند  درس هایی که بیشتر از آن که برای بشر بیشتر از آنکه دارای پیام "اسلامی" باشد، داری حرف حساب "جهانی" است. حرف های همیشه به روز و نجات بخش .
زندگی امام حسین (ع)، مرور مفاهیم زیاد و مهمی چون احساساتی بودن همیشگی توده است، مردمی که تاریخ نشان داده ترس و منافع می تواند آن ها را عوض کند. آخرین نبرد حضرت، مرور معنی کلمه شجاعت است؛ شجاعت برای بالا نگاه داشتن یک باور، باوری که برحق باشد نمی میرد. 
راست می گفت امام نمرد و ماند. و شما می بینید که چگونه شجاعت می تواند قرن ها "باور" را زنده نگاه دارد. زندگی امام حسین درس تحمل است، نمایش قدرت شگفت انگیز زنان ، و حماسه فداکاری هایی مردانی است که امروز بیشتر در فیلم ها می بینیم.

بخشی از تاریخ غرب، وقتی از مطالعه افسانه های گیلگمش به عنوان نخستین حماسه نوشته شده آغاز می شود، تازه می فهمیم که چقدر قهرمان داشتن مهم است. چون قهرمان واقعی در واقعیت کم بود، آن ها را در داستان های شان برای خود خلق کردند. 

اما امام حسین، از نظر من نه یک قهرمان مسلمان، که مهمتر از آن، یک قهرمان واقعی و بیرون از افسانه هاست. مثل همه قهرمان های بزرگ و واقعی دنیا. اگر مسیحی هم بود همین قدر بزرگ بود، اگر بودایی هم بود همین قدر عزیز می ماند. کافی است تماشا کنید که  که چگونه با مرگ اش، هنوز می تواند  کاری کند که بسیاری از ما به احترام اش هرکجای دنیا که باشیم برخیزیم، و از ته دل بگوییم "یا حسین". 

شاهرخ احمدزاده

در بازار عمر،روح آدمی چه زخم ها  كه  هزینه نمی کند تا بفهمد بسیاری از رابطه هایی را که دوستي  عمیق پنداشته ، تنها یک آشنايي ساده بوده و بس.

این روزها بسیاری از دیدارها برایم هراس انگیز است  چشمانم بر روی اینهمه نقصی که دارم گشوده است و این آگاهی مرا هشدار می دهد:
«همین جا که هستی خوبه؛بهتره که دیگه شبیه اون یکی نشی»

"شاهرخ.احمدزاده"

نوشته : شاهرخ احمدزاده 

پاسخ به سوال مقاله را در تبیین رفتار سه گروه از مردم عراق بررسی خواهیم نمود 
الف :نخبگان سیاسی 
ب : لشکریان 
ج : مردم عام 

الف نخبگان سیاسی 
نخبگان سیاسی همواره حسابگرند و فرصت طلب ، بازی سیاسی را بلدند در کمین فرصت مترصد می نشینند آنقدر صبر و تسامح می ورزند تا از این تاکتیک دشمن معاند ،بهترین استفاده را بکنند .
اغلب نخبگان چه داخل حاکمیت و خارج حاکمیت دنباله رو هستند تا مبدع 
 آغازگر هیچ حرکتی در انقلابات نبوده اند منتظرند تا دیگری عمل کند خط شکن باشد و اگر روزنه امیدی گشوده شد در پی او روان شوند تا حدی که بعدها از هر فرد انقلابی یا رهبر جنبشی به حیل مختلف سیاسی پیشی می گیرند 
داستان درون حاکمیت بنی امیه داستان تامل برانگیزی داشتند برای  دریافت نحوه اجماع بر شهادت نوه پیامبر (ص)  و امام عادل خود به نمونه تاریخی این واقعه از مقام عمر بن سعد در سطور ذیل  می پردازیم

وقتی کاروان امام حسین (ع)به دشت کربلا رسید عبیدالله ابن زیاد فرماندهان و عمال خود را گرد آورد و اعلان جنگ و قتل امام را صادر کرد و گفت حال کدامیک فرماندهی جنگ را برعهده می گیرید ؟ هیچ کس پاسخ نداد عبیدالله به ناچار دست به انتخاب فرمانده زد نخست حکومت ری را به عمر بن سعد نوشت و به او سپرد سپس از این طماع حکومت این فرمان را  باز پس گرفت و گفت مصلحت این است فرمانده جنگ با امام حسین (ع) تو باشی و سپس به جانب شهر ری روانه شوی!
عمر سعد لرزید و گفت اگر مرا از جنگ با حسین معاف داری احسانی بزرگ کرده ای 
مکالمات سیاسی بین امیر و فرمانده با سیاست تطمیع و تهدید به مهلت خواستن عمر بن سعد کشید .
او به میان خویشان و فرزندان خود آمد و مشاورت خواست همگان برحذر داشتند 
اما عمر سعد دل از حکومت ری نمی توانست به راحتی برکند 
فردای آن روز با استراتژی سیاسی اقناع حاکم به نزد ابن زیاد آمد دست پیش گرفت و گفت... 

 با لینک ادامه مطلب مطالعه بفرمایید 

نوشته : شاهرخ احمدزاده 

شغل‌هایی هست که در نظر مردم آنچنان که باید قدر دانسته نمی‌شوند. آنچه دیده می‌شود یک دکور است که شاید تنها  شیک است و حتی فاخرانه، اما کمتر کسی می‌داند پشت صحنه‌ی آن چه روزگارهای سخت و بی‌خوابی‌هایی سپری شده است. 

در این میان اما پزشک‌ها، نه شاید تنها در ایران، که در همه جای دنیا دست‌کم توسط مردم آنچنان که باید مورد احترام و قدرشناسی قرار نمی گیرند مگر تا روزی که پای جان در میان باشد. کسی که پزشک می‌شود، حتی اگر فرض تنها ثروتمند شدن یا جایگاه اجتماعی یافتن در نظرش یک هدف نهایی باشد، آگاهانه و صادقانه تصمیم گرفته آن را از یکی ازسخت‌ترین و طاقت‌فرساترین روش‌های تعریف شدن در دنیا به دست بیاورد. تحصیلکرده پزشکی راه میان‌بر را انتخاب نکرده. اما با فرض قبولی یک علاقه‌مند به پزشکی در دانشگاه، او در نهایت برای پزشک شدن، روی کاغذ، چه مسیر صعب‌العبوری را می‌بایست که طی کند؟

7 سال درس خواندن و دوره دیدن، تا پزشک عمومی شدن
او تا 4 سال ابتدایی رشته پزشکی، Student محسوب می‌شود، بعد دوران Stager یا  Extern خود را شروع می‌کند که از اینجا وارد کارِ عملی در بیمارستان می‌شود. بعد از آن از اواسط سال 6‌ام، دوران پایانی یا Intern خود را می‌گذراند. دانشجوی پزشکی  که این مسیر را از 18 سالگی آغاز کرده، در زمان فارغ‌التحصیلی  25 ساله است.

3 تا 7 سال درس خواندن و دوره دیدن برای پزشکِ متخصص شدن
در این مرحله، او در برخی رشته‌ها 3 سال، در اغلب رشته ها ۴سال و در برخی تا 7 سال (جراحی مغز و اعصاب) باید درس‌بخواند و در بیمارستان کار کند تا دوره رزیدنتی یا تخصص خود را با موفقیت سپری کند. این محصلِ طب، با احتساب دوران طرح اجباری در دور افتاده ترین شهرها و روستاها، زمانی که به شهر خود بازمی‌گردد حال به ۳۱سالگی یا حتی ۳۴سالگی رسیده است.

2 سال درس خواندن و دوره دیدن برای فوق متخصص شدن
این دو سال که به دوره فلوشیپ هم مشهور است در بسیاری از رشته‌ها 12‌امین سال درس خواندن و دربرخی دیگر رشته‌ها 15امین سال درس خواندن و تحقیق و دوره دیدن توسط دیگر اساتید است. بنابراین فارغ‌التحصیل از این دوره وقتی محیط‌های آکادمیک را ترک می‌کند، با احتساب دوران طرح تخصص در مناطق محروم بین 35 تا 37 سال سن دارد.
 کمتر کسی وجود دارد در میان ما که اگر قصدی جز خدمت و کمک به سلامت، جان و رفاه داشته باشد برای انتخاب رشته پزشکی، حاضر باشد چنین مسیر پر از سختی و مطالعه و آزمون و تجربه یک دهه بی‌خوابی کشیدن را طی کند تا به نقطه‌ای برسد که بتواند در آن به طبابت بپردازد. 

 مردم و دولت ما حق جامعه پزشکی‌ و تلاشگران درمان را ادا نکردیم ، جامعه‌ای به غایت تحصیل‌کرده و زحمت‌کشیده که به گردن‌ احساس آرامش و حتی امنیت ملی ما حق بزرگی دارد. در جامعه‌ای که تناسب ثروت با زحمت سال‌هاست از میان رفته هیچ کس چنین مسیری سخت و پر از فشارهای  روانی را برای پیشرفت انتخاب نمی‌کند مگر انسانی تلاش‌گر، بااراده، چشم پوش به قضاوت اشتباه دیگران و خستگی‌ناپذیر بوده و قصدش انتخاب راهی شرافتمندانه برای جلو رفتن باشد.

 به سهم خودم، روز تولد ابن‌سینا را، به همه پزشکان ایرانی تبریک می‌گویم. دست‌شان را می‌بوسم و برای همه زحماتی که در کنار دیگر اعضای کادر درمان (پرستار، و کارشناس و ...) خاصه در این دوران بحران کرونا متحمل شدند درود می فرستم  از طرف خودم می‌نویسم، و از صمیم دل می گوییم  پزشکان عزیز، ما سلامت خودمان و عزیزان زندگی‌مان را مدیون اکثر شما‌ها هستیم حتی اگر وظیفه اجتماعی‌تان باشد. و یک دقیقه دعا برای همه پزشکان و اعضا کادر درمانی که در این ماه‌ها جان خود را در جنگِ نابرابر درمان مبتلایان به Covid-19 از دست دادند و خانواده‌های‌شان عزادار شدند. در آرامش ابدی باشید و بدانید که یادتان زنده است. 

نوشته : شاهرخ احمدزاده

بررسی جامعه شناختی رفتار کوفیان در زمان قیام امام حسین (ع)

نوشته : شاهرخ احمدزاده 

در ادبیات شیعی اهل کوفه بودن مذمت شده و به خیانت پیشگان کوفی گفته می شود و همیشه صفاتی را بر این مردم تعریف کرده و اوصاف خائنین را با خصلت های مردم کوفی می سنجیدند 
تحلیل  ما در این مقال کاوش جامعه شناختی مردمان کوفی زمان اتفاقات مهم تاریخ اسلام می باشد که در مقدمه به معرفی این شهر مهم تاریخی می پردازیم .
شهر کوفه به دستور عمر بعد از پیروزی سعد وقاص بر لشکر ایران بنا گردید و سعد لشکرش را که از قبایل مختلف بود در این شهر اسکان داد و کوفه شهری پادگانی شامل امرا فرماندهان و جنگجویان از طوایف مختلف عرب بود ارتشیانی که از بیت المال می خوردند و باید به هنگام جنگ آماده نبرد می شدند حال مردمانی تنبل و منفعل بودند که داد حضرت علی (ع)را در آورده بودند لذا می فرماید کاش شما را نمی دیدم و نمی شناختم شناختی که برای من پشیمانی و حزن اندوه به دنبال داشته و بعد حضرت در خطبه 25 آنان را نفرین می کند 
مذمت کوفیان در کلام امیرالمومنین 
برای علاقه مندان تحلیلی تاریخ اسلام بخصوص قیام حضرت امام حسین (ع)-شرح خطبه 25 و 29 و خطبه معروف قاصعه (192) توصیه می گردد اگرچه شرح این خطابه های بلند ودرد آور حضرت در مجال عرضه این ناقص الفهم نیست اما برای تحلیل آنچه در سطور بعدی در شناخت خصوصیات این جماعت بیان خواهم داشت ضرورت دریافت این کدهای فهمی برای خواننده سطور لازم است .
«ای مردمی که بدن هایتان جمع است و خواسته هایتان با هم اختلاف دارد »
«قسم به خدا فریب خورده کسی است که فریب شما را بخورد»
 «خدا بکشد شما را به خدا شما پرکردید قلب مرا از چرک غیظ و خشم جرعه جرعه به من آشاماندید جرعه های غصه را ..... تا حدی که گفتید علی بن ابیطالب مرد شجاعی است اما علم جنگ ندارد »
«ای شما که شبیه مردان هستید اما مرد نیستید حلم شما چون اطفال است و عق شما چون زن های تازه عروس است »
«ای کوفه اگر بنا است فقط تو باشی آن هم با این همه گردبادها و اختلافات داخلی خدا رویت را سیاه کند »
«خدایا این جمعیت از اصرار من برحق خسته شدند من هم از این جماعت خسته  شدم من آنها را ناراحت کردم آنها نیز مرا  خدایا عوض اینها رفیق های بهتری به من بده »
وقتی مردم قابلیت و استعداد این را نداشته باشند که رهبر عادل حق گو بر آنها حکومت کند اینجا نفرین می شوند « و بدتر از من به آنها بده »
«خدایا دل اینها را آب کن »
حضرت به جای مردمان کوفی از خداوند هزار اسب سوار از طایفه فراس بن غنم داده شود 
این فرمایشات حزن آلود امیرالمومنین در خطبه های 29 و 25 روشن است و البته خطبه قاصعه که امیر المومنین (ع) سوار بر شتر در تحقیر صفات شیطان ، مردم کوفه را در اواخر عمر مبارکشان نکوهش نموده است که مطالعه آن علاوه بر دستاوردهای اخلاقی در شناخت خصوصیات این مردم مهم می باشد .

کوفه شهر ملوک الطوایفی بود شهری متعلق به ارتشیان باهر درجه ومقام تا سربازی پیاده از هر قبیله و عشیره در عرب که در فرهنگ عرب عشیره و قبیله برایشان مهم بود و هر مسئله ای که عصبیت قبیله ای را تحریک می کرد برای مردمانی که روحیه تفاخر به قبیله را داشت همیشه با جنگ و نزاع همراه بود امام علی (ع) از این فرهنگ به ستوه آمده بود و در خطبه قاصعه (192) قصد شکستن این تعصب قبیله ای را داشت 
حضرت در اول خطبه می فرماید شیطان اولین کسی بود که دارای تکبر بود بر آدم فخر فروخت و دراثر همین استکبار ملعون ازل و ابد شد »
حضرت علی (ع)در ادامه خطبه می فرمایند آتش عصبیت که در قلب هایتان پوشیده است خاموش کنید و می فرمایند ریشه این عصبیت ها از شیطان است .
علاوه بر امام علی (ع) حضرت زینب (س)در خطبه معروف خود به کوفیانی که در اندوه امام حسین (ع) می گریستند  نفرین کنان فرمود « دیده هایتان از گریه تهی باد » 
امامان و بزرگان شیعی در ذم اهل کوفه سخنانی را بیان فرموده اند ....

ادامه مطلب را کلیک و مطالعه بفرمایید 

نوشته :شاهرخ احمدزاده

به بهانه سالگرد 28 مرداد 1332 این اتفاق مهم تاریخی را از منظر تحلیل منش سیاسی نخست وزیر وقت دکتر محمد مصدق بررسی خواهیم نمود با اذعان به ابعاد مختلف جریان کودتا که قصور این رئیس دولت از دخالت بیگانگان  را برایمان روشن تر سازد 

28 مرداد سال 1332 برای تاریخ معاصر ایران اهمیت دارد ، محمدرضا شاه با اختیارات محدود از سوی مجلس روبرو بود و تبعید اطرافیان قدرتمندش با لایحه نمایندگان مجلس برای شاه وابسته ایران سخت بود 
 درباری فاسد که از آتش زیر خاکستر دیکتاتوری رضاشاه میر پنج بدر آمده و درباریانی که افسار گسیخته فساد را رهبری می کردند

در این میان نقش شاهدخت اشرف قلوی متنفذ محمدرضا شاه عیان بود و مصدق که نگران توطئه وی بود  با اقتدار اول این عنصر نامطلوب پهلوی را مجبور به ترک وطن کرد  این طرد البته ظاهر مساله بود و اشرف همچنان سازمان یافته و پنهانی در حاکمیت و دستگاه غیر رسمی حکومت و مطبوعات نفوذ داشت و مقدمات بازگشت خود بدون استقرار نهادهای نظارتی مدنی را می چید و عاقبت در مرداد 1332 با اوج کودتا به ایران برگشت 
در   28 مرداد سال 1332 اگرچه مصدق نبرد قدرت را باخت ولی در سطور تاریخ و اذهان مردم سربلند و قهرمان بود درستکاری و استقامت او در برابر استعمار انگلستان شروع مبارزات بیداری مردم بود اراده قوی خوی سرکش مصدق با مهرورزی و صداقت او را در میان آحاد مردم مورد احترام قرار داده بود.  وی یک ناسیونالیست دو آتشه و مقید به برخی اصول آزادی لیبرالیسم بود
اما در این مقال و فرصت اندک در شکست سیاسی مصدق به دو نقش متضاد سیاسی او اشاره می کنیم تا ابعاد موضوع کودتای 28 مرداد را کمی تفسیر کنیم تا در پایان اثرات آن بر پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) را دریابیم 
بی شک این بررسی سیاسی نیازمند تحلیل شخصیت سیاسی خواهد بود 
مصدق در سیاستمداری دو نقش داشت 
اول اینکه نخست وزیری قانون مدار و ناسیونالیستی لیبرال بود .
دوم قهرمان مبارزه با استعمار و قطع منافع آنها از ایران بود 
اگرچه این دو خصیصه شایسته مردان حکومت است ولی علت اصلی ناکامی مصدق تضاد میان این دو نقش بود زیرا مشخصات این دو نقش و توقعات ایجاب کرده با همدیگر قابل جمع نیستند . ..

برای ادامه مطلب ادامه مطلب  را کلیک فرمایید ...

مایک لی این مرد همه کاره که هم کارگردان، هم فیلمنامه نویس است در 20 فوریه سال 1943 در انگلستان به دنیا آمد. او در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک به تحصیل پرداخت و برای کمپانی سلطنتی شکسپیر بازیگری کرد. در دهه 60 ابتدا یک کارگردان تئاتر بود و سپس در دهه 70 بود که رو به فیلم های تلویزیونی و نوشتن آثار و کارگردانی برای تلویزیون پرداخت.                                                                 

گاهی اوقات آثار او با یک کارگردان بریتانیایی دیگه به نام کن لوچ مقایسه می شود چون هر دو کارهاشون متمرکز بر زندگی روزانه، مشکلات اجتماعی و رئالیسم اجتماعی است. اکثر فیلم های مایک لی در دل شهر و زندگی شهری است و شخصیت های فیلم های او افرادی معمولی و ساده نظیر همسایه خانه بغلی شما هستند ! مایک لی کارهایش را اغلب بدون یک فیلم نامه شروع می کند و اجزای اصلی فیلم را کنار هم قرار می دهد و سپس اجازه میدهد در طول مراحل فیلم سازی این بازیگرها باشند که با بدیهه گویی قسمت زیادی از فیلم را تشکیل دهند، بهترین نمونه در این زمینه را می توان در فیلم " عریان " دید که بعدا مفصل به آن می پردازیم.یکسری منتقد این شیوه فیلم سازی مایک لی را مورد نکوهش قرار می دهد و می گویند او با این شیوه باعث می شود بازیگر مورد استثمار قرار گیرد ولی نظر شخصی من این است زمانی که فیلم رئال می سازی ولایه های پنهانی در فیلمت وجود ندارد ( بر خلاف فیلم عریان که البته در اون هم بدیهه گویی غوغا می کند ) شخصیت ها انگار زندگی روزانه و افکار خود را بیان می کنند پس نیازی به فیلم نامه نیست.  در دهه 70 مایک لی 9 نمایشنامه تلویزیونی ساخت آثاری نظیر Nuts in May ، آثاری که بیشتر هجو آمیز بودند وسعی می کردند پیش پا افتادگی جامعه را نشان دهند.

در سال 1988 او فیلم " High Hopes " را ساخت و فیلم های بعدی او یعنی " عریان " Vera Drake کمی متفاوت تر به نسبت آثار قبلی و حتی بعدی او هستند، فیلم های بی رحمانه، من میگم تاریک تر و نگاهی بدبینانه تر به همه چیز.
سال 2005 بازگشت مایک لی به تئاتر بود و او بعد از سال ها غیبت نمایشنامه جدید خود را در لندن روی صحنه برد. در این نمایشنامه با خانواده یهودی جناح چپی سکولاری مواجه هستیم که یکی از اعضای خانواده به دین رو می آورد، این اولین باری بود که مایک لی از یهودی بودن خانواده اش در آثارش استفاده می کند.
شیوه کار مایک لی به این صورت است او ابتدا طرحی از اینکه چطور باید اوضاع پیش رود می کشد ولی تمامی قضایا و اهداف را در اختیار تیم بازیگری قرار نمی دهد تا آن ها سرنوشت خود را در فیلم بیابند و بسته به پاسخ واقعی خود به حوادث واکنش نشان دهند.حوه آماده سازی بازیگران در فیلم های مایک لی به این صورت است که ابتدا آن ها به طور خصوصی با کارگردان دیدار می کنند و سپس به یکدیگر معرفی می شوند انگار شخصیت های آن ها در زندگی شخصی با یکدیگر مواجه شده اند.نظر شخصی این است که این نوع فیلم سازی یک نوع ریسک است چون بداهه گویی در سینما و اون هم سینمایی نظیر مایک لی که اکثرا فیلم های درام می سازد و رئالیسم است کمی ریسک است تا سینمای کمدی که هر شخصی یک طنز نهفته درشخصیتش دارد ولی این فرمول تا به امروزه در سینمای او جواب داده است !در مصاحبه ای که با لورا میلر مایک لی داشت اظهار کرد : من فیلم هایی می سازم که واقعا سبک دارند، ولی سبک تبدیل به جایگزینی برای حقیقت و واقعیت نمی شود.رویای مایک لی نمایش دادن زندگی معمولی و روتین انسان ها، زندگی واقعیست، او تصمیم های شجاعانه ای می گیرد تا بتواند واقعیت را به تصویر بکشد. او برنده جوایز بی شماری درجشنواره های فیلم اروپا بوده است.

رازها و دروغ ها ، الکی خوش ، آقای ترنر، برهنه ، دختران کار ، زندگی شیرین است ، سالهای دیگر ،پیترلو از جمله آثار وزین او.در سینمای جهان است. 

یادداشتی بر یازدهمین فیلم میکل آنجلو آنتونیونی 
آگراندیسمان 1966

آگراندیسمان ( Blowup) محصول سال 1966 یازدهمین فیلم میکل‌آنجلو آنتونیونی است که بر پایهٔ داستان کوتاهی از خولیو کرتاثار ساخته شد.آگراندیسمان ازنظرلغوی به معنی بزرگنمایی تصویر در عکاسی است. در این فیلم عکاسی در زندگی خود به مفهوم نیستی و پوچی رسیده است و زندگی‌اش مملو از بی‌علاقگی و پر از بی‌اعتمادی‌های خودخواهانه است، در حین عکاسی، ناخواسته صحنه‌ای را برداشت می‌کند که بعدها در حین ظهور نگاتیو نمایانگر یک صحنه قتل است.

در آگراندیسمان با دو موضوع اصلی درگیر می‌شویم:

عدم یا وجود، واقعیت یا توهم. عکاس در «آگراندیسمان» می‌خواهد با بزرگنمایی تصویر به واقعیت پی ببرد اما هرچه جلوتر می‌رود به جای نزدیک شدن به حقیقت، از آن فاصله می‌گیرد. مخصوصا وقتی که متوجه می‌شود در نگاتیوهای ظهوری‌اش دیگر اثری از جسد نیست که کنایه‌ای است از شکست باورهای انسانی و حس ناامیدی، تنهایی و یاسی که در آن زمان در جامعه‌های مدرن حاکم بود.  در آگراندیسمان آنتونیونی مرز بین خیال و واقعیت را می‌شکند و بیننده را در فضایی قرار می‌دهد که حتی به چشمان خود نیز نمی‌تواند اعتماد کند. یعنی نوعی عنصر سورئال را درگیر دنیای فیلم می‌کند و به راستی هیچ چیز حقیقت مطلقی نمی‌یابد و ما هیچ‌ گاه موفق نمی‌شویم تا بفهمیم همه این‌ها زاییده تخیل عکاس بوده یا واقعا اتفاق افتاده‌اند. این کار باعث می‌شود تا پیاده سازی دنیای مورد نظر امکان پذیر شود و در نتیجه آنتونیونی قادر به ساخت پایان بندی بی‌نظیری مثل پایان بندی این فیلم شود. در نتیجه‌ عناصر دنیای آگراندیسمان با منطق سازگار نیستند. عکس‌ها ناپدید می‌شوند. توپ‌ها خیالی هستند. جنازه غیب می‌شود و… این توهم و خیال در جای جای دنیای خواب گونه فیلم دیده می‌شود. . آنتونیونی خود درباره این فیلم می‌گوید: “من نمی‌دانم واقعیت چیست. واقعیت همیشه از ما می‌گریزد و بی‌وقفه تغییر شکل می‌دهد، هنگامی که به نظر می‌رسد به آن دست‌یافته‌ایم، موقعیت از قبل تغییر یافته است.”

در فیلم اگراندیسمان بر خلاف فیلم های دیگر آنتونیونی قهرمان فیلم یک مرد است  تمرکز بر روی شخصیت اصلی - "توماس" - است و پیرنگ حالت‌ی اپیزودیک دارد که هر اپیزود در مکانی جداگانه رخ می‌دهد‌ و توماس در همه آنها حضور دارد. از سوی دیگر وقایع را از دید توماس می‌بینیم و پا به پای او در شناخت آنها پیش می‌رویم . اتفاقات، منطق سببی مشخصی ندارند و عنصر تصادف نقشی پر رنگ در پیشبرد اتفاقات دارد. مثلا توماس به طور اتفاقی زوج ناهمگون را در پارک می‌بیند و در نهایت پایان‌بندی مبهم و باز است . "آگراندیسمان" به ظاهر فیلمی است معمایی که به بررسی ماجرای یک قتل می‌پردازد. اما در پس این داستان تکراری، مفاهیمی عمیق نهفته است: "تلاش برای کشف حقیقت"، "هنر نگاه کردن" و "انتقاد از زندگی مدرن". آنتونیونی در پوشش این داستان پر کشش و تعلیق به انتقاد از روش‌های زندگی مدرن و حکایت سرگشتگی انسان معاصر می‌پردازد . داستان فیلم در دهه‌ی ۱۹۶۰ در لندن می‌گذرد. در این سال‌ها انقلابی در شیوه‌ی زندگی، رفتار و اخلاقیات به خصوص در میان هنرمندان جوان، تبلیغات‌چی‌ها، خالقان مد و نوازندگان موسیقی پاپ پدید آمده بود و توماس هم به نحوی این اصول را برای زندگی انتخاب کرده است. به قول خود آنتونیونی : "توماس سعی می‌کند زندگی کند، به خوشبختی اعتقاد دارد، به خصوص سعی می‌کند خوشحال باشد و همین‌‌جا است که اتفاقی برای او می‌افتد که نطفه‌ی شک را در آنچه به آن معتقد است به وجود می‌آورد". به عبارت دیگر توماس از سویی به شیوه دوستان و اطرافیان خود زندگی می‌کند و از سوی دیگر به این شیوه زندگی شک می‌کند . فیلم در عین حال به بررسی تحلیلی از واقعیت و رابطه توماس - و به طور کلی نوع بشر - با آن می‌پردازد. آنتونیونی در این فیلم به واقعیت، خاصیتی سیال می‌بخشد. واقعیتی که در لحظه‌ای وجود دارد و لحظه‌ای دیگر نیست 
آگراندیسمان بدون شک یکی از بهترین و کامل‌ترین فیلم‌های سینمای مدرن محسوب می‌شود. آنتونیونی در این فیلم به تسلطی بی‌نظیر بر ابزار سینمایی برای بیان مفاهیم مورد نظرش می‌رسد.
«سکانس طلایی فیلم ، سکانس پایانی »

سکانس پایانی فیلم آگراندیسمان، یکی از بهترین پایان‌بندی‌های سینمایی است آنتونیونی، در تمامی طول این فیلم به انحاء مختلف، چه از رهگذر فرم و چه محتوا، می‌کوشد تا به مخاطب چنین القاء کند که «آنچه می‌بینید» لزوما با «آنچه هست» یکی نیست. به بیانی ساده، آنتونیونی بر آن است تا مرز بین پندار (خیال) و واقعیت را مخدوش سازد. واقعیت، سیال و ناپایدار است و به سرعت تغییر شکل می‌دهد و آنچه به گمان خود تجربه کرده‌اید در لحظه‌ای دود می‌شود و به هوا می‌رود. همانند عکسی که هر چه آن را بیشتر بزرگنمایی کنید، وضوح آن کمتر خواهد شد. اما در این سکانس پایانی، ما با رویکردی خلاف آنچه تا کنون فیلم قصد القاء آن را داشت مواجه می‌شویم. هنرپیشه اصلی، که به حرفه عکاسی مشغول است، سرخورده و مایوس از آنچه بر او گذشته، در کنار زمین تنیسی سرگردان است که ناگهان عده‌ای جوان سرخوش وارد زمین شده و دو نفر از آنها مشغول بازی می‌شوند در حالیکه سایر جوان‌ها به تماشای بازی آن دو می‌ایستند. نکته در این است که بازیکن‌های ما نه توپ دارند و نه راکت ولی چنان با جدیت بازی می‌کنند که گویی توپ و راکتی در کار است و تماشاچی‌ها هم با جدیت هر چه تمام مسیر توپ خیالی را از این سو به آن سو دنبال می‌کنند. آرام آرام دوربین هم به گونه‌ای رفتار می‌کند که گویی واقعا توپی در کار است و مسیر توپ خیالی را در آسمان دنبال می‌کند. منِ مخاطب هم برای لحظه‌ای دچار این تردید می‌شوم که شاید واقعا توپی وجود دارد. در انتها توپ خیالی از محدوده زمین به بیرون می‌افتد؛ یکی از بازیکن‌ها از هنرپیشه اصلی می‌خواهد که توپ را به داخل زمین پرتاب کند؛ او هم به سمت توپ می‌رود و آن را برداشته و سبک سنگین می‌کند و سپس به داخل زمین می‌اندازد. دوربین روی چهره هنرپیشه ثابت می‌ماند ولی ما (به همراه هنرپیشه) اکنون دیگر صدای خوردن توپ به راکت تنیس را می‌شنویم. تا قبل از این سکانس آنتونیونی از ما می‌خواست آنچه را که می‌بینیم باور نکنیم ولی در این انتها از ما می‌خواهد آنچه را که نمی‌بینیم باور کنیم؛ از ما می‌خواهد که غرق در این نمایش پانتومیم‌وار شویم و قدم به عالم خیالی «هنر» بگذاریم. چرا که این «هنر» است که به چیزی ورای «واقعیت»، به «حقیقت» اشاره می‌کند؛ و این چنین کارگردان بزرگ سینما به هنر، و عالم خیالی‌ای که می‌آفریند، ادای احترام می‌کند.

فیلم اگراندیسمان را با فراغت خاطر در 114 دقیقه حذاب تر از دیگر فیلم های این کارگردان بزرگ ایتالیایی ببینید و مفهوم حقیقت و خیال سیالیت و درک ناپایداری در جامعه مدرن و انسان های بی هویت را دریابید .

تصوير زیر مربوط به سربازان مسلمان لشکر سيزدهم آلمان نازي در سال 1943 است که در حال اقامه نماز هستند. 
ظاهرا اين عکس مربوط به بوسنيايي هايي است که در قالب يک لشکر اس اس با آلمان همکاري مي کردند. از اين لشکرهاي همکار از مليت هاي مختلف در طول جنگ جهاني وجود داشتند.
دهه 1920 خطرناکترين سالها براي رهبران سياسي در آلمان بود.و رهبران سياسي براي کنار زدن رهبران ديگر احزاب از هيچ کاري خودداري نمي نمودند.يکي از اين احزاب،حزب نازي آدولف هيتلر بود که به سال 1923 به دستور وي،گروه اس آ تشکيل شد که در اوايل داراي 200 نفر بود ولي چندي بعد نامي بس رعب انگيز به خود گرفت.رهبر اين گروه (ارنست روهم) بود.
در سال 1930 هيتلر به هانريش هيملر دستور تشکيل يک گروه جديد را داد،هيملر نيز گروه گارد مخصوص محافظين آدولف هيتلر را تشکيل داد که نام آنها را (SS) گذاشت،هيملر تصميم گرفت که از گروه گمنام (SS) يک سازمان بزرگ بسازد که حزب را براي نيل در اهدافش ياري کند.اين گروه بعدها جايگاهي آهنين در تاريخ آلمان يافت.
نيروهايي که هاينريش هيملر وياران او براي اس‌اس استخدام مي کردند گلچيني بودند از بهترين ، نيرومندترين و وفادارترين جوانان آلماني که هم از ديد جسمي، روحي،ذهني وعقيدتي برتر بودند.
 

بزرگی را گفتند: ذکری عنایت فرمایید.
فرمود: 
به ذکر شریف سکوت مشغول باشید...

مقاومت «  نه » گفتن در فیلم شیطان وجود ندارد با توجه به دو نظریه سیاسی معاصر 👇🏼

با کش و قوس های روحی کنار آمدم و بالاخره بعد از اکراه از تماشای فیلم پروسر صدا و به حتم سیاسی محمد رسول اف دیدم و نیات اهدای جایزه برلین را خوب درک کردم اما فیلم با نواقص جدی که داشت دو نظریه سیاسی معاصر را در متن مضمونی خود همراه داشت  .

از تحلیل ایپزودها چهارگانه بگذریم و این دو نکته را دریابیم 

 در فیلم شیطان وجود ندارد در ایپزود سوم  شیرین مادر نعناع  به جمله‌ای از ‌واتسلاو هاول نویسنده و رئیس جمهور جمهوری چک و نظریه پرداز سیاسی  اشاره می کند و به جواد سرباز اجرای احکام زندان و نامزد دخترش  می‌گوید قدرت تو در نه گفتنت است. 
همه ما این قدرت را داریم که در برابر موقعیت‌های غیرانسانی که از ما به عنوان ابزاری استفاده می‌شود  طفره برویم، نه بگوییم، و اجازه ندهیم با ما به عنوان یک ابزار یا یک حلقه از زنجیره قدرت استبدادی رفتار کنیم .

معلوم است که وقتی شما به یک قدرت  نه می‌گویید، وقتی به استبداد نه می‌گویید، هزینه‌ای را برای زندگی‌تان [می‌پردازید و] می‌پذیرید. اما تلاش رسول اف کارگردان شیطان وجود ندارد این است که فیلم درباره مرارت و سختی و در عین حال زیبایی نه گفتن باشد.
دومین نظریه با توجه به عنوان فیلم پلید وجودندارد از هانا آرنت بانوی نظریه پرداز سیاسی معاصر است  نظریه ابتذال شر ...
 هانا آرنت بعد از این‌که در دادگاه آیشمن شرکت می‌کند، به این نتیجه می‌رسد که آیشمن یک هیولا نیست و ورای انجام فجایع بشری، الزاماً شما نیاز به یک شیطان یا هیولا ندارید، بلکه انسان‌هایی که رفتار غیرمسئولانه دارند و اهل فکر کردن نیستند و از دستگاه استبداد و قدرت اطاعت کورکورانه می‌کنند، می‌توانند منبع اصلی یک سری از فجایع مهم بشری باشند

فیلم شیطان وجود ندارد برنده خرس طلایی برلین ساخته محمد رسول اف کارگردان مستقل سینمای ایران را ببینید علیرغم کاستی ها سینمایی دو ایپزود آخر این فیلم کشش مضمونی و فرمی خوبی دارد هر چند در فرصت آتی در مورد چهار ایپزود جنجالی این فیلم جداگانه مطالبی خواهم نوشت ولی این دو نکته را در کلیت فیلم عرضه نمودیم .

ش. احمدزاده

✍ شاهرخ احمدزاده

امروز معنی بزرگداشت روز غدیر اهتمام به مسائل جامعه و تلاش برای عزت بخشیدن به شهروندان و بسط عدالت برای همه است .

                   "امام موسی صدر"

۱- روش حفظ غدیر که ائمه معصومین (ع) آن را دنبال می کردند ، دارای دو مشخصه است ؛ یکی تسلیم نشدن و تأیید نکردن فرهگ ظالمانه ای که می خواهد غدیر را در دل تاریخ دفن کند ، و دیگر مقابله تندنکردن با سایر مسلمانان تا جامعه اسلامی دچار اختلاف داخلی نشود ، این راهی است که فرزندان غدیر جلوی پای شیعیانشان گذاردند تا در طول تاریخ ، شیعیان از غدیر بهره مند شـــــــوند و در روز مرّه های دوران ظلمات استحاله نگردند و هم بتوانند در بلوغ تاریخ ، غدیر را با تمامیت خود ظاهر گرداند . و لذا است که امیرالمؤنین (ع) می فرمایند : « فَصَبَرتُ وَ فِی العَینِ قَذی ، وَ فِی الحَلق شَجی » یعنی ؛ صبر کردم در حالی که در چشمم خار بود ( نمی توانستم بر هم بزنم و آنچـــــه می گذرد را نبینم ) و در حلقم تیغ بود ( و نمی توانستم فریاد بزنم ).

۲- شرایط تاریخی امروز ما شرایطی است که زمینه ظهور هر چه بیشتر غدیر به عنوان تنها راه نجات مسلمین فراهم شده است و لذا نه تنها باید از مهلکه اختلافات و فتنه های داخلی ، بلکه از دام اختلافات مذهبی بین شیعه و سنی نیز عبور کنیم.

شیعه به کمک پیام غدیر مسئولیت ارتقاء تمام جهان اسلام را به سوی تمدن بزرگ اسلامی بر عهده دارد وباید شرایط بازخوانی مسأله صدر اسلام را برای جوانان اهل سنت فراهم کند تا آن ها نیز به جای داشتن اسلام منفعل از جهان استکباری ، به اسلام تأثیرگذار و نقش آفرین در جهان امروز بگروند . و لذا شیعه باید غدیر را در شرایط جدید بازخوانی کند.

آری ! غدیر ؛ برنامه خدا است برای تکمیل اسلام ، پس یا باید بر اساس غدیر ، یا علی (ع) بر مستند حاکمیت جامعه باشد ، و یا وفادران به غدیر همواره باید در انتظار چنین حاکمیتی تلاش کنند ، تا خود را از اضمحلال و استحاله و آلوده شدن به ظلمات تاریخ نجات دهند و بتوانند همواره در جنبه مثبت تاریخ زندگی کنند . اگر فاطمه (س) به نفی غدیر پس از رحلت رسول خدا (ص) اعتراض نکرده بود او و همة وفاداران به او در جنبه ظلمات تاریخ واقع می شدند ، و اگر علی (ع) هم به تحریک ابوسفیان در آن شرایط دست به شمشیر برده بود امید تحقق غدیر در آینده تاریخ و در آخرالزمان از بین می رفت ، پس ادامه غدیر یعنی ادامه راه به روش فاطمه (س) و علی (ع).

یکی از خصوصیات برجسته فرهنگی مردم توسعه یافته ، گوش دادن به حرف های افراد در همه موقعیت ها است. این خیلی ارتباطی ندارد به این که چقدر تحصیلات و مطالعه دارند، یا ساکن کدام استان باشند.  آنها این گونه بار می آیند. حتی اگر با شما موافق نباشند، اکثر اوقات به ایده یا حرف شما گوش می کنند. معمولا لبخند می زنند و شما اگر یک غریبه باشید و در میان آن ها بزرگ نشده باشید، تا سال های سال خیلی نمی فهمید که پشت آن لبخند تایید است یا تحمل. اتفاقا اگر متفاوت فکر کنند سعی می کنند با خوش رویی دیالوگ را تمام کنند و خیلی بحث نمی کنند. 

این گوش کردن خصوصیتی است که در فرهنگ ما ایرانی ها بسیار کمتر  وجود دارد. چرا؟
 چون احتمالا در پس ذهن اکثر ما خوب و صبورانه گوش کردن، خاصه وقتی طرف مقابل "مثل ما" فکر نمی کندیعنی کم آوردن! یعنی به او اجازه تسلط دادن! یعنی امتیاز دادن به او برای ما را ضربه فنی اندیشه ای کردن! یعنی یک دید منفی ناآگاهانه به خوب گوش کردن هست.

حتی این طور حس می کنم خیلی از ما ایرانیان ها که به مرحله گوش کردن رسیده ایم در دیالوگ با کسی که مخالف فکر می کند، خاصه روشنفکرها و روشنفکرنماها،  در ظاهر در سکوت هستیم برای گوش کردن، اما در اصل داریم یک فقره جواب تپل و مشتی در ذهن برای پاسخ مان مهیا می کنیم. یعنی در اصل نصف حواس مان به دیالوگ است و بقیه اش صرف تیز کردن چاقوی ذهن مان برای پاسخگویی است.

من خیال می کنم خوب گوش کردن مهم است، آنقدر که خوب حرف زدن نیست. شما اگر بروید بیوگرافی اندیشمندان بزرگ دنیا را مطالعه کنید، اکثرا آدم ها پر حرف، یا مباحثه گری نبوده اند، اما جملگی شنونده های خیلی خوبی بوده اند. چون این گوش کردن است که به اطلاعات شما می افزاید. اما حرف زدن به اطلاعات دیگران.  پس حتما نکته ای در این مساله است که از شنیدن برای ما انسان ها یک "فرصت" می سازد.

 همیشه، همه‌جا، در هر ساعتی از شبانه روز، تعدادی انسان گاو هستند که از زمین‌خوردن شما در درون‌شان احساس رضایت می‌کنند.

خوشحال می‌شوند. شما می‌توانی انسانی متوسط باشی، دیده نشوی، گاوهای اطراف‌ات نیز کمتر باشد.

قصه بنظرم اما از جایی شروع می‌شود که می‌خواهی مثل بقیه نباشی. قاعده زندگی این است، هرچه در مسیر خودت موفق‌تر باشی، نوآورتر یا شجاع‌تر باشی، به سان کسی که ناخواسته چوب داخل لانه زنبورها می‌کند، باید آماده باشی که نیش‌ات هم بزنند.

موفقیت قطعی، در هر کاری، تنها به تلاش و تمرکز نیست، که نتیجه‌ی گذر کردن از تونلی طولانی از این نیش‌ها و گزش‌ها پس از هزاران درد و آخ است.  

همیشه در همه جای دنیا گاوهایی هستند که به خودی خودشان نمی‌دوند، اما همین که بفهمند شما در حال دویدن‌اید، چون اراده‌ای برای حرکت ندارند، هرکاری می‌کنند تا با سر بر زمین بخورید. شما زمین بخورید چیزی گیر آن‌ها نمی‌آید، که تنها دوست ندارند وقتی حال دویدن ندارند، کسی دیگر اما بدود. آنقدر حقیرند که موفقیت، برای آن‌ها یعنی "زدن" کسی  برای "نرسیدن" به مقصدش! به همین سادگی...

فقط سه قرن پیش بود که صعود از یک کوه کاری اشتباه و حتی فکر کردن به آن خطرناک بود. کوه‌ها مکان‌هایی خطرناک و خارج از بعد زیبایی و جذابیت بودند.

کوه برای افکار انسان‌ها مکانی بود در دنیای فوقانی که دست نیافتنی بود و رفتن به آنجا به عنوان سفر آخر محسوب می‌گردید. اما چه شد که همه چیز تغییر کرد و کوه‌ها برای انسان جذاب شدند و به یکی از تفریحات انسان مبدل گردیدند.

اکنون انسان‌ها حاضر هستند جان خود را در این راه بگذارند. این مستند شاهکاریست بسیار زیبا از پیوند میان انسان و طبیعیت که بعد از سال‌ها با یکدیگر آشتی نموده و بیش از پیش به هم نزدیک شده‌اند.

MOUNTAIN همکاری سینمایی و موسیقی بین جنیفر پدوم Jennifer Peedom، کارگردان تحسین شده SHERPA (شرپا) و ارکستر مجلسی استرالیا (ACO)، یکی از بزرگترین ارکسترهای مجلسی در جهان، که اثری بسیار زیبا و مخاطب پسند ارائه نموده‌اند می‌باشد.

مستند کوه از بهترین فیلمبرداران ماجراجو در جهان استفاده کرده است و توسط بهترین نویسنده که یکی از پرفروش‌ترین نویسنده‌های دنیا محسوب می‌گردد به نام Robert Macfarlane رابرت مکفرلین نوشته شده است.

مستند کوه، سابقه مبهم و پیروزمندانه جذابیت بی‌نظیر ما را با کوه‌ها بررسی می‌کند.

مستند MOUNTAIN 2017 برنده و نامزد 5 جایزه بین‌المللی می‌باشد.

اطلاعات مستند کوه MOUNTAIN 2017:

• کارگردان: Jennifer Peedom
• نویسنده: Robert Macfarlane, Jennifer Peedom
• صداپیشه: Willem Dafoe
• ژانر: Documentary
• محصول کمپانی: Stranger Than Fiction Films Pty Ltd
• تاریخ انتشار: 21/ September /2017
• ساخت کشور: Australia
• زبان: English
• مدت زمان: 1 ساعت و 14 دقیقه
• زیرنویس فارسی: دارد
• نمرات: IMDb 7.4/10

کوه، فیلمی مستند محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی جنیفر پیدام است. راوی این فیلم مستند ویلم دفو بازیگر بسیار معروف سینمای جهان هست. داستان این فیلم مستند درباره‌ی تجربه‌ی صعود به بلندترین قله‌ها در سراسر جهان می‌باشد.

سید مهران مدیری !برای من همیشه یک مرد بی نظیر و هنرمند قابل احترام می باشد  این روزها با دنبال کردن سریال طنز تلخ هیولا مثل زبان سبک هنری او در سینمای خانگی و اخبار خوب از کنسرت های عام المنفعه حال دلمان را خوب می کند  برای این سید هنرمند که هنوز بخش ناگفته های شخصیتی و باورهای عمیق انسان دوستانه اش برای جراید و رسانه ما ثقیل است آرزوی بهروزی و سربلندی دارم برای این تلخ گوی واقع گرای فهیم صحت و سربلندی آرزو داریم 

مهران مدیری از سال 66تا 68 در عملیات های والفجر 8 ،مرصاد و ... شرکت داشته 

مهران مدیری عزیز

برای ما و نسل که بغض در گلو داریم و زبان هنرت را دوست داریم بسیار عزیز وبزرگی 

دوستت داریم سید شریف مهران مدیری که هنوز نه 70 میلیون مخاطب رسانه ملی نمی دانند تو سه سال از عمرت بعد از ترک دانشگاه در جبهه دفاع مقدس گذراندی و امروز فکر و زبان پخته و درد کشیده ات را در لابلای هنرت می فهمیم 

بنام دوست سلام حضرت آب و آیینه حالمان این روزها خوب نیست دیشب قلم دستم را گرفته بود امان خوابم را بریده بود و ذهنم افسار گسیخته در بادیه معانی می تاخت دلهره رهایم نمی کرد کمی مرکب را رقیق کردم و برایت نوشتم دوست والامقام عالیجناب هرچه امید بی تکلف کلام! خسته ام، می خواهم از شقاوت این مردم بدگمان بگریزم مردمانی که هر سر تراشیده را قلندر می نامند و دست به سنگ آیینه می شکنند در زمانی که راستگو تر از آیینه یافت نمی شود     آری چون توان شکستن خود در آیینه و آب را ندارند آیینه می شکنند                   آینه چون نقش تو بنمود راست                                      خود شکن آئینه شکستن خطاست   و حضرت آیینه از سنگ نه! از دستی که سنگ بر دارد می ترسد.   حضرت آب و آیینه  می دانم گناه است اما این روزهای طولانی به عزای دل آدمی گریه می کنم  ما به شفای نفس های ریحان نیاز داریم، قانقاریای روزگار ما دیگر سیاه و سفید، دارا و ندار، خاص و عام آلوده کرده است  به نسخه شفایت نیاز داریم چاره ای نیست  باید به وادی کلمات شفا بخش برگردیم  این روزها زندانبان درمانده و خسته از خواب دلهره آور شده ام   حضرت هرچه امید ناامیدان ما نیاز به زندگی عاری از آزار هم داریم کمکمان کن درست نیست این همه حرف، درد و دلهره  ما به نسخه شفای رسولان تو ایمان داریم معرف یک لاقبای ما در این شب های طولانی عزای دل آدمی تاسی به ستارگان است  پرستار ماه ما باش معجزه کلماتت ببارد   مگر ما خود را پیرو مکتب رحمت محمدی (ص) نمیدانیم ، مگر ما تمام علوم دینی خود را مدیون امام جعفر صادق (ع) نمی دانیم ؟    پس چرا به آسمان پرستاره ات اعتماد نکنیم ؟ چرا از آنان راه از چاه نپرسیم؟ دیشب به نسخه شفا بخش رسولانت رجوع کردم، ضماد تجویز کرد تا بمالیم بر زخم دل چرکین مان  حضرت مطهر رحمت پیامبر اکرم (ص) فرمود : «ای مؤمنان که زبان شما گویای ایمان است ولی در قلب شما نفوذ نکرده است، از عیوب و زشتی ها و طرز زندگی مردم کاوش نکنید؛ اگر کسی در پی عیوب دیگران برآید خداوند متعال نیز خرده ها و نواقص او را پی جویی می کند و کسی که خداوند در صدد کنجکاوی عیوب وی بر آید او را حتی در خلوت خانه اش رسوا می کند» و یک سبد گل واژه را سید آثار جعفریه امام صادق (ع) برای سپیده معطر جان عاشقان تشنه کلام عالی تقدیم می کنیم :  «اگر کسی راجع به مومن مطالبی را بازگو کند بدان وسیله آبروی او را از میان ببرد و حیثیت او را لکه دار کند تا از دیدگاه مردم سقوط کند، خداوند متعال وی را از حدود مرزهای ولایت و دوستی خود بیرون می راند و در حوزه ولایت شیطان وارد می کند و شیطان هم از او استقبال نمی کند.»   جعبه شفا را به امید شفا می بوسم و به امید خیال خواب بارگاه سلطان خراسان چشمانم را می بندم و برای جان همه عزیزان خیر و برکت می خواهم...   ان شالله

    1_ناصر خسرو       

2 اصول کافی 

3 نهج الفصاحه   

اوضاع مان از همه جهات مغشوش و نا معلوم است. خطر از همه سو احاطه مان نموده و در معرض طوفان حوادث قرار گرفته ایم. جریانات آینده بقدر کفایت مبهم و تاریک به نظر می رسد و امکان این هست که باز تاریک تر شود و تو گناهی نداری جز اینکه همسر من هستی و سزاوار نیست بی سرپرست و بلاتکلیف بمانی و زندگی ات سیاه و تباه شود یا خدای نکرده در معرض خطر قرار بگیرد. در حقیقت حیف است که هنوز از گلستان زندگی گلی نچیده دچار خزان حوادث شوی و از طراوت و جوانی ات بی بهره بمانی در حالی که (طلاق) حلال همه ی این مشکلات است و تو بعد از طلاق به حکم شرع و عرف مجاز خواهی بود شالوده نوینی را برای زندگی آینده ات بریزی.

همسرش گفت من این پیشنهاد را نمی پذیرم. زیرا مایل نیستم به پیمان شکنی و بی وفائی متهم شوم، قبول این تکلیف در حقیقت به معنی تن در دادن به ملامت ها و سرزنش های مردم است. من اگر این پیشنهاد را بپذیرم مردم به من چه خواهند گفت. آیا نمی گویند هنگام خوشی و اقبال روزگار، با شوهرش انباز بود اما زمان بروز مصیبت ناسازگار گشته است؟

نه نه – تسلیم به چنین امری به من گوارا نیست. من زن بی حقوقی نیستم و تو را هنوز روی پله شهرت و افتخار می بینم. درست است که بین زنان، افراد هوس باز و پیمان شکن نیز یافت می شوند لیکن اکثریت با افراد باگذشت و با حقیقت و با شخصیت است که لوح ضمیرشان از وسوسه های شیطانی پاک و منزه است من که به مراتب از فرزانگی ات آگاهم از آنچه بر من گذشته است تاسفی ندارم و به آنچه به من وارد خواهد شد نیز راضی هستم زیرا به خدای عادل رئوف توکل دارم و همه پستی ها و بلندی ها و تحولات را از سرچشمه مشیت او می نگرم.

من با زندگی ساده و شرافتمند توام با فقر و قناعت خو گرفته ام و چون آمیخته به ریا و تصنع نیست، آن را محبوب و لذت بخش می شمارم و معتقد هستم که بهترین لذات جهان هستی، راحتی روح و آسایش وجدان است.

تو اگر زنده بمانی خدای بزرگ را سپاسگزار خواهم بود از اینکه به کالبدم روح تازه دمیده است و اگر از پای در آئی که طلاق خدایی خود به خود جاری شده است- با این همه محال است به پیوند دیگری در آیم و شخص دیگری را به همسری برگزینم و مطمئن خواهی بود که عهد خود را تا لب گور ادامه خواهم داد { این را گفت و های های گریست و اشک از دیدگانش جاری شد }.

میرزا از این حالت همسرش، سخت منقلب و متاثر گردید و از او پوزش طلبید و شخصیت و نجابتش را ستود و گفت: درس ادب و انسانیت را باید از طبقه شما آموخت زیرا روح و قلبتان از درک حقایق زندگی سرشار است. من زنی به نجابت و سلامت نفس و قدرت فهم و درایت تو کمتر دیده ام با اینکه دهقان زاده ای بیش نیستی معهذا می بینم که در خلال گفته هایت حقایق غیرقابل انکاری نهفته است.

از اینکه وضع مادی ام اجازه نداد که یک زندگی آسوده ای مطابق شانت فراهم کنم شرمنده ام و از اینکه در شدائد روزگار و دشواری های وارده بر من همچون کوه ثابت و پایدار مانده و با این همه، ذره ای از غم خواری و مهر و محبتت نکاست از تو سپاسگذارم . معنی همسر و شریک همین است نه آنچه به دروغ بعضی ها ادعا می کنند، چه بسا زنان محیلی که به غلط و از روی خودستائی متظاهر به صفاتی می شوند که از آنها به کلی عاری اند و چه بسا زنان پارسائی که با داشتن همه ی سجایای اخلاقی ادعائی ندارند و لب از لب نمی گشایند. من تو را به نام یک زن شرافتمند و انسانی که در درجه کمال است می ستایم و از داشتن چون تو همسری که حقایق زندگی را با همان مقدار شعور دهقانی اش درک می کند به خود می بالم. شاید این هم جزء مشیت الهی باشد که امید و آرزوهای چندین ساله ام زیر تلی از حوادث و آلام زندگی مدفون شوند ولی این آخرین کلام را باید بدانی که چون همسرت دزد نبود لاجرم از مال دنیا نیز چیزی نیاندوخت خیلی چیزها درحقم گفته اند اما تو که از همسرت حتی برای روزگار نامعلوم و ابهام آمیز آینده ات کوچکترین ذخیره ای دراختیار نداری بهتر از هرکس دیگر می توانی درباره ام قضاوت کنی من از تو راضی ام که هیچگاه من را مورد مواخذه و سرزنش درباره آن چه نداشته ام قرار نداده ای و از خدای بزرگ خواهانم که از این بزرگواری و کف نفس که مظهر تقوی و فضیلت است از تو راضی باشد تنها چیزی که از دارائی دنیا در اختیار دارم یک ساعت طلا است که یادگار هدیه انور پاشا است من اینک آن را به تو می بخشم که هر وقت زنگ ش به صدا در آمد به خاطرات گذشته رجوع کنی و همسر آزرده و حسرت بر دل مانده را به یاد آوری!

این را گفت و با چشمانی اشک آلوده از همسرش خداحافظی کرد

ین تابلو به تنهایی انقلابی در نقاشی هلند به وجود آورد و هنرمندان زیادی بعد از فرمیر آثاری ارائه دادند که روزمرگی های زندگی های معمولی طبقه متوسط و خدمتکاران را به نمایش در می آوردند. این نقاشیهای انقلابی سعی داشتند القا کنند که یک زندگی معمولی هم زیبایی هایی دارد. بافتن یک پارچه با نخ و سوزن می‌تواند جذاب و شرافتمندانه باشد. جارو کشیدن و تمیز کردن خانه می‌تواند زیبا و دلفریب باشد.

امروزه و سیصد و پنجاه سال بعد از این تابلو، ما هنوز هم روزانه توسط رسانه ها به زییایی های زندگی خارق العاده قهرمانان ورزشی، هنری و اقتصادی اغوا میشویم. قهرمانان ما قطعاً افراد برازنده ای هستند، خانه ها و اتومبیل های آنها مطمئناً زیبا و پسندیده هستند. اما مشکل اینجاست که اکثریت قاطع ما به چنین موفقیتهایی نخواهیم رسید. زندگی مسحور کننده آنها چشمهای ما را نوازش میدهد اما در درون، می‌توانند آهسته آهسته ما را تحقیر کند.

فرمیر مخالف زندگی خارق العاده نبود. او اعتقاد داشت برای زندگی های معمولی هم زیبایی هایی در این دنیا موجود است و چقدر خوب بود اگر تابلوهایی از این دست، بیشتر در مقابلمان قرار می گرفت تا لذت بردن و قدردانی از یک زندگی معمولی آسانتر شود.

در دنیایی که دائم وادار میشویم #زندگی_خوب را در زندگی افراد موفق و مشهور تصور کنیم، باید جسورانه به زیبایی های یک زندگی معمولی پایبند باشیم.

 یک پیشنهاد سینمایی: انیمیشن «زندگی من به عنوان یک کدو سبز(زوکینی)»
 
 انیمیشنی برای بزرگترها که نباید آن را ببینند
 

فیلم‌بازها و طرفداران انیمیشن، نمونه‌های درخشانی از انیمیشن‌های بزرگسالان سراغ دارند؛ فیلم‌هایی که با شور و هیجان، آن‌ها را به اطرافیان خود پیشنهاد می‌دهند. اما به شما اطمینان می‌دهم که تجربه لذت‌بخش تماشای «زندگی من به‌عنوان یک کدو»تجربه‌ای خاص خواهد بود!تجربه‌ای که تا مدت‌ها فراموش نخواهید کرد.
فیلم با نمایی از آسمان آبی با لکه‌های پنبه‌ای ابر، همراه با صدای بازی کودکان و با یک موسیقی عالی در پس‌زمینهشروع می‌شود. این شروع، تصویر شاد و رنگارنگی را که از پوستر یا کاور فیلم در خاطر دارید، تکمیل می‌کند و شما را آماده مواجه با یک دنیای سرخوشانه و رنگ‌رنگ کودکانه می‌کند؛ بهشتی روی زمین. اما فریب خورده‌اید! فقط چندلحظه بعد، اتاق زیرشیروانی محل زندگی ایکار (یا همان زوکینی) و مادر الکلی او  و قوطی‌های خالی آبجو و خانة خالی‌شان، تصور اولیه شما را با تردید روبرو می‌کند وکمی بعدتر، مرگ مادر توسط ایکار، البته به‌طور ناخواسته، در همان دقایق اولیه فیلم، شما را بهت‌زده می‌کند؛ بله، واقعیت اینست که خبری از بهشت کودکانه نیست. اما هنوز شما متوجه این واقعیت نشده‌اید و باید فیلم تمام شود تا آن را درک کنید.
.
فیلم، داستان زندگی پسربچه نه‌ساله‌ای به اسم ایکار را روایت می‌کند که با مادر الکلی‌اش در خانه‌ای فقیرانه، زندگی می‌کند. مادری که از پدر جدا شده. پدری که قهرمان زندگی ایکار است. مادر پسرش را نه به اسم واقعی که با لقبی تحقیرآمیز صدا می‌زند: «کدو سبز»(زوکینی). بر اثر یک حادثه، ایکار باعث مرگ مادرش می‌شود و توسط افسر پلیس به اسم ریموند، به یتیم‌خانه کوچکی برده می‌شود تا در کنار بچه‌های دیگری که هرکدام زندگی تلخی را تجربه کرده‌اند، زندگی کند.
این، فقط آغاز داستان و دقایق اولیه این فیلم حدوداً هفتاد دقیقه‌ای است. شما قرار است با هفت کودک ساکن یتیم‌خانه آشنا شوید و داستان زندگی‌شان را بدانید. کودکانی که علی‌رغم سرخوشی‌های ظاهری که در کنار هم دارند، تجربه‌هایی به‌شدت سیاه و غم‌انگیز داشته‌اند. سوءاستفاده جنسی از کودکان، خیانت، قتل، دزدی، خودکشی، اعتیاد و ... شما قرار است آمیزه‌ای غریب و گیج‌کننده از دنیای ساده و شاد کودکان و سایه سنگین واقعیت تلخدنیای بزرگسالان بر آن را ببینید. فیلمی که اگرچه برخلاف نمونۀ‌ شاخصی همچون «مری و مکس»، سرشار از رنگ است، اما هرچه به جهان داستان و شخصیت‌هایشبیشتر نفوذ می‌کنید، دنیاییغم‌انگیز، تاریک و تلخ را تجربه می‌کنید.
«زندگی من به‌عنوان یک کدو» مخاطب را به فکر وا‌می‌دارد و عواطف و احساساتش را به عمیق‌ترین و متعالی‌ترین شکل، برمی‌انگیزد و متأثر می‌کند. فیلم پر از عاطفه است؛ اگر کمی احساساتی باشید، مطمئناً در صحنه‌هایی که ظاهراًچندان غم‌انگیز نیست، گریه‌تان می‌گیرد یا دلتان می‌خواهد گریه کنید. مثلاً صحنه‌ای که مادری دارد بچه‌اش را که زمین خورده، نوازش می‌کند و  نگاه‌های تشنه بچه‌های یتیم‌خانه که ناظر این صحنه هستند، یکی از این پرشمار صحنه‌های تأثربرانگیز است.
کارگردان به ریزه‌کاری‌های شخصیت‌پردازی به‌خوبی توجه داشته است؛ فیلم را باید چند بار دید تا کنش‌ها و واکنش‌ها و حرف‌های شخصیت‌ها رابه‌طور کامل دریافت کنید. من بار سومی که فیلم را دیدم، تازه متوجه شدم در صحنه‌ای که بچه‌ها در اتوبوس یتیم‌خانه در بازگشت از سفر تفریحی خوابشان برده، در گوشه‌ای از کادر، سیمون-پسربچه‌ای که حکم رئیس زورگو بچه‌ها را دارد- معصومانه دارد در خواب انگشتش را می‌مکد. و همین صحنه، لایه‌ای دیگر از شخصیت‌پردازی یکی از کاراکترهای مهم داستان را باز می‌کند. با هر بار تماشای فیلم، دریافت شما از فیلم عمیق‌تر می‌شود و با خود فکر می‌کنید که این انیمیشن، چقدر جدی و چقدر بزرگسالانه است!
استاپ-موشن «زندگی من به‌عنوان یک کدو» ساخته کلود باراس، اثر به‌شدتتحسین‌برانگیزی است. انیمیشنی که مخاطبش بزرگسالان است و در رده‌بندی، رده PG-13 دارد که برای بزرگسالان و نوجوانان بالای 13 سال مناسب تشخیص داده‌شده. و البته اگر می‌خواهید آن را تماشا کنید توصیه می‌کنم که این محدودیت سنی را جدی بگیرید!

‍  ‍ یونگ می گوید: به دنبال هر فروپاشی، نوزایی است و این دو مثل شب و روز به دنبال هم می آیند و همان طور که وقتی شب می شود، تلاش نمی کنیم آن را به روز برگردانیم و فقط فعالیت هایمان را با شرایط شبانه هماهنگ می کنیم تا بگذرد، در حالت افسردگی هم بهتر است ظاهر و سبک زندگی مان را با حال درون مان هماهنگ کنیم.

اشکالی ندارد، اگر دوست ندارید رنگ شاد بپوشید و حالِ رسیدگی به سر و وضع تان را ندارید هر طور که راحتید باشید با این روش جهان درونتان را به رسمیت شناخته اید؛ جنگیدن و در خلاف جهت رودخانه شنا کردن انرژی زیادی می برد.

بیشتر تنها بمانید و با صدای درونی خود صحبت کنید، این فرصت بی نظیری برای شنیدن صدای درون است که به ما چه می گوید و چه می خواهد! به تغییراتی که در درونتان اتفاق می افتد، توجه کنید و در موردش بنویسید (لازم نیست حتما برنده جایزه نوبل ادبیات باشید تا دست به قلم ببرید، می توانید خیلی ساده احساساتتان را روی کاغذ بیاورید و بعدها آنها را از بین ببرید) هدف روشن شدن احساسات و خواسته های خود واقعی ماست که در هیاهو و هیجانات زندگی روزمره و انتظارات دیگران گم شده.

از این فرصت سکوت و خلوت شبانه با خود نهایت استفاده را ببرید که روز در راه است. هوا دوباره آفتابی خواهد شد و دوباره آدم ها به چشمتان جذاب می شوند، یونگ می گوید هر گاه چنین شد حتما با آیین خاصی این اتفاق را جشن بگیرید.

این زمانی است که به مسافرت و مهمانی بروید، آرایشگاه بروید و لباس های زیبا بخرید تا به این شکل تمام شدنش را هم به رسمیت شناخته باشید، ولی وقتی به روز برگشتید حرف هایی که صدای درونتان در سکوت شب پیش، با شما نجوا کرده بود، فراموش نکنید. ساموئلز می گوید: «از نظر یونگ افسردگی یعنی مسدود شدن انرژی که در صورت آزاد شدن، مسیر مثبت را پیش خواهد گرفت.
دید شما تنها زمانی شفاف خواهد شد که به درون قلبتان بنگرید. آن کس که به جهان بیرون می نگرد، رویا می بیند. بیداری، با نگریستن به درون رخ می دهد.

#کارل_گوستاو_یونگ

13بدر  در فرهنگ باستانی ایران روز نزدیکی به طبیعت است بر این باوریم که با حضور مردم در دامن طبیعت نحسی و انرژی های منفی را از زندگی بیرون می کنیم تا یک سال با آرامش و شاداب به استقبال اتقاقات زندگی در سال جدید برویم.

 بر این باورم که در تقویم شخصی مان هم باید روزی را به نام " عوضی به در " داشته باشیم .و فلسفه نامگذاری این روز هم این باشد که در سر رسید آن تاریخ ، هر آدمی عوضی که از پارسال وارد زندگی مان شده را با او قطع رابطه کنیم ؛ تا سال جدید را با دوستان کمتر اما بهتر کنیم.

در سامان دادن به حلقه اطرافیان قدرتمند باشید و بی درنگ انجام دهید آدم های بی شعور ومنفی و کسانی که در شما  باعث ایجاد استرس و رقابت منفی می شوند.

آدم های فضولی که در زندگی و روابط شما فضولی و کنجکاوی بی خود می کنند و بابت هر خطای شما خطابه و نصیحت مانند واعظین بی عمل می کنند ؛ آدم های حسود ، زیر آب زن و آدم های صد چهره  که پشت سر به ریشتان می خندند.همه را خط بزنید و از دور رفاقت بدر کنید

حتی آدم های خنثی و بی خاصیت که در دوستی مجسمه بد ترکیب و آیینه دق هستند و شما نمی دانید به چه علت این دسته باعث القا ءحس منفی به شما می شوند.

" عوضی به در " یک روز مهم در هر سال شما باشد . این روز یک روز در تابستان تقویم من است که می توان به طبیعت خود برگردم.

پیشنهاد می کنم شما هم به شما هم چنین روزی را داشته باشید اتفاق خاصی در سیستم زندگیتان نمی افتد بلکه سبک تر هم می شوید.

آدمی باید تنها باشد یا دائم با افرادی باشد که وقتی کنارشان هست " ارزش آن ساعت ها " خیلی بیشتر از تنهایی خودش باشد .

شاید خودخواهانه به نظر می آید اما ،به تجربه من شک نکنید انسان های خودخواه در بلند مدت صدمات روحی کمتری دیده اند که هیچ ،وقت بسیار بیشتری هم برای پیشرفت شخصی داشته اند .

" ش. احمدزاده "

سی ام دی ماه

مدتهاست یکی از دل مشغولی های روزانه ام در مراودات اجتماعی دقت در رفتار و مشاهده شیطنت های دختران و پسران جوان است در مشاوره با این دسته از جوانان موضوعات جالب و متفاوتی از دنیا آنها متوجه شده ام

شیطنت جز لاینفک زندگی جوانان امروز است اما باید حد و مرز داشته باشد بی ظرفیتی توجیهی جز بی شعوری ندارد .

در جمع بندی رفتارهای شیطنت آمیز نسل رند و پیچیده جدید به قالب بندی موضوع جذاب برای نگارش ستونی با عنوان یک تجربه در این شماره رسیدم و به عنوان تجربه شخصی حاصل گذر عمر و نتیجه علاقه مندی و مشاوره در حوزه شغلی خود که ممکن است اشتباه هم باشد به پنج دسته از آدمهای که می توانند دریک رابطه زناشویی خیانت کنند را تعریف نمودم .

این پنج دسته مشخصه رفتاری بعد از ازدواج می تواند برای زندگی مخاطره آمیز و احتمال خیانت یکی از طرفین بیشتر باشد

گروه اول : مردهایی که فعالیت های زیادی در شبکه های اجتماعی دارند سر در لاک  خود با روابط مجازی خطر آفرین است شما در این روابط کسی تا مدتی که بتوانید خیلی خوب همدردتان باشد را پیدا می کنید که همدردی آن حتما ارزش افزوده خواهد داشت و به قول ما ایرانی ها " نیکی و پرسش "

گروه دوم : افرادی که سن شان پایان یک دهه سنی هستند مثل 29 ساله ها 39 ساله ها 49 ساله ها ....

این یک تجربه شخصی است و یافته آکادمیک ندارد؛ شما خواننده خوب و فهیم این سطور اگر بتوانید در اثبات علمی ان سهمی داشته باشیدشاید بتوان به توسعه علمی و نجات دهه های سنی خطرناک کمک کرد .

لطفا جدی بگیرید

سوم :همه ادم هایی که اعم از زن و مرد قبلا یک بار خیانت کرده اند .

خیانت اصولا مثل خوردن یک چیز کیک خوشمزه است در ساعت ده صبح ان هم وسط کار .

حال اگر از لحاظ درونی یک روز وجدانتان نپذیرد خوردن همچین چیز کیکی غلط است ، من حرفی ندارم جز اینکه بگویم  " هنوز ده صبح های زیادی مانده است تا قبل از مرگ ... "

گروه چهارم : آنهایی که در جمع های مختلط بدون رعایت بدیهیات اولیه آشنایی خود را لوند دلربا و شاد و شنگول نشان می دهند و جلوی بقیه ابراز علاقه تایتانیکی می کنند این دسته با تغییر شیوه رفتار معمول خود و ادا واطوار سخن گفتن بشناسید اینها موجودات خطرناکی هستند .

اگر در این فضا مرد یا زن ایده ال خود را یافتید توصیه حقیر را به گوش بگیرید که یکی هم آن بیرون ایده ال او است و این طناز شعبده باز امروز تصادفی یا خدا خواسته سر راه زندگی شما سبز نشده است بلکه او یک دلبر حرفه ای است .

گروه آخر و پنجم :آدم های پولدار است ، پول در خیانت موثر است .

چرا ؟ چون آن را ساده تر می کند و کم خطر می باشد اصولا پول تنعا چیزی را که سخت می کند راحت خوابیدن است .

حال ممکن است فردی هیچ یک از اینها را نداشته باشد باز یک خائن در روابط زناشویی باشد این دسته جز موجودات فرا گروهی هستند و بسیار خرسند خواهیم شد که این دسته توسط شما خواننده فهیم این سطور شناسایی و اگاهی دادن به همنوعان خود معرفی کنید .

بطور کلی خیلی باید مراقب بود در غیر اینصورت بقیه زندگی را باید با پریشانی روان نگهبانی داد.

 " ش. احمدزاده " 

29 دی ماه

مهمترین موضوع مغفول مانده در رابطه و زندگی زناشویی رعایت عامل " هوش " است، اگرچه این اصل در روابط اولیه آشنایی چندان جلوه ی ندارد اما در روابط زناشویی که قرار است 30-40 سال بی وقفه کنار هم زندگی کنند بسیار مهم خواهد بود .

به مستند یافته های علمی روان شناسان در حیطه هوش این موضوع اقسام مختلفی دارد و تنها تعریف از هوش (IQ) صحیح نمی باشد و اصلا نمی توان رابطه بین این نوع هوش با اقسام دیگر آن از جمله هوش انتزاعی ، کلامی ، اجتماعی و ... را ادعا کرد که تحقیقات دانشمندان بزرگ این حوزه از روان شناسی تا حدی با ارزش است که انتخاب تحصیل و شغل و علاقه و... را هم در طبقه بندی انواع خود توصیف نموده است .

کسی از خوانندگان محترم سطور این مقاله نمی تواند منکر این موضوع باشند که دو آدم با ضریب هوشی متفاوت شاید بتوانند تا آخر عمر با هم زندگی کنند اما به احتمال زیاد از با هم بودن خیلی لذت نمی برند و اصل لذت در روابط زناشویی بسیار مهم است که متاسفانه اکثر ازدواج ها با " مجبور بودن " ادامه پیدا می کند.

_ :من خیلی از رنگ بنفش خوشم میاد.

+ : چه خوب منم رنگ آبی را خیلی دوست دارم ، بنفش کمرنگ کنی می رسی به آبی ، رنگ های نزدیکی هستن  تقریبا ...

_ : آره رنگ های نزدیکی هستن

+ : البته نیازی به این همه فلسفه بافی نیست ،دوست دارم ... حتی اگه تو از سفید خوت بیاد، من از مشکی ...

بتینا فون آرنیم (به آلمانی: Bettina von Arnim) (با نام اصلی الیزابت کاتارینا لودویکا ماگدالنا برنتانو؛ زاده ۴ آوریل ۱۷۸۵ در فرانکفورت - درگذشته ۲۰ ژانویه ۱۸۵۹ در برلین)، نویسنده آلمانی بود که از برجسته‌ترین شخصیت‌های ادبی جنبش رمانتیک آلمان به شمار می‌رود. او همسر آخیم فون آرنیم بود که هر دو از شخصیت‌های مهم عصر رمانتیک آلمان بودند. بتینا شخصیت ویژه‌ای داشت به گونه‌ای که در عین خودسری که به نارسیسیم می‌مانست، همسر و مادر وفاداری بود. وی گوته را ستایش می‌کرد و در از کودکی تا جوانی شخصاً با گوته آمد و شد داشت و گوته بعدها در نگارش زندگینامه خودنوشت خود از یادداشتهای بتینا سود جست.

در سال 1809 بتينا براي گوته نوشت :

" تمايل شديدي دارم که شما را براي هميشه دوست بدارم " اين جمله به ظاهر پيش پا افتاده را به دقت بخوانيد .از کلمه عشق مهمتر ، کلمه هاي " هميشه " و " تمايل " است . آنچه بين آن دو جريان داشت عشق نبود . جاودانگي بود .

کتاب :" جاودانگی "

ميلان کوندرا

دموکراتم وقتی
در کافه ی کوچکی
رو در روی هم نشسته باشیم

لیبرالم
حتی وقتی شک ندارم
داری برای به دام انداختنم
دانه می پاشی

سکولارم
وقتی از بودنت مطمئن نیستم

به چپ می زنم
اگر راستش را نگفته باشی

طالبانم
اگر از تمام دنیا
سهم من نباشی

من مردهای سرد را دوست دارم.

اینها مثل نفس کشیدن بعد یک آدامس اکالیپتوس می مانند ... تلخ تلخ ، نوعی ترکیب عطر و قهوه را شبیه اند ( که هرگز بوی قهوه با عطر مخلوط نمی شود )

اینها همیشه دستهایشان را در جیب هایشان می گذراند ، همیشه یک جور قهوه سفارش می دهند . پیش بینی همه چیز را از قبل می کنند ، حتی ظرافت حرکت دستهایش دور فنجان حتی تن صدایش وقتی نام تو را می برد یا نام دوستش را .

من مردهای سرد را دوست دارم

جوری رفتار می کنند گویی این آخرین فرصت دوست داشتن است ، همیشه متعدل هستند  کلمات شیرین بکار نمی برند و برای " عزیزم " هایشان حساب و کتاب دارند .

اینها بهترین دوستانی هستند وقتی دلگیری کنارت یک لیوان چای می نوشند و ساکت و موقر گوش می دهند

سکوت و حال "دستهایت " .... را می فهمند .

مردهای سرد حس یک ترانه ملایم فرانسوی را دارند .

راهی ست برای گرفتن جواب " بله " بدون اینکه سوال مشخصی پرسیده باشی ...

ترجیح می دهم

         همسرم فردی باشد که قدرت جاذبه اش برای من در طول روز بیشتر از قدرت

جاذبه اش در تاریکی شب باشد.

حال آدم بد که هیچوقت خوب نمیشه

و

حال آدم خوب هرگز بد نمیشه...

گاهی فقط خودت می توانی بفهمی  چقدر اون " آدم سابق "  نیستی ...

دلم

واسه روزهایی که تا چهل سالگی قرنها راه بود و به نظرم چهل ساله ها خیلی گنده بودند ، تنگ شده.

" سپاس بخاطر راهی که هموار نمودی از 5 دی ماه 55 تا چهل سالگی پرمخاطره "

عشق

قصه‌ای بود که مادر بزرگ

شب‌های زمستان برایم می‌بافت:

یکی از روو، دوتا از زیر،...

بالاپوشی که هیچ‌گاه گرمم نکرد!

درباره سعدي بزرگ بازهم خواهم نوشت. ادبيات ايران بي‌شک وامدار اوست.

هرکه دلارام ديد از دلش آرام رفت

چشم ندارد خلاص هر که در اين دام رفت

گر به همه عمر خويش با تو برآرم دمي

حاصل عمر آن دم است باقي ايام رفت

"ش.احمدزاده"

سهراب را بيشتر از آن‌که به‌خاطر شعرهايش دوست بدارم به‌خاطر انديشه‌هايش دوست دارم. سهراب تن به روزگار نداد و روزگاري نشد. اين منش در شعر و نقاشي سهراب هم پديدار است. او هيچگاه به انتقادهايي از اين دست که اين روزگار سياه شعر سپيد (نه از نظر فرم بلکه از نظر معنا) نمي‌طلبد وقعي ننهاد و تنها به نشر انديشه پاکش فکر مي‌کرد و همين باعث شد که طبيعت‌سروده‌هاي آرام و عاشقانه او همچون سياسي‌سروده‌هايي از قرار زمستان کتيبه و ... ماندگار و جاودان شود. محسن مخملباف در کتاب "زندگي رنگ است" در بخش مصاحبه با ورنر هرتزوگ، نكته‌اي از سهراب نقل مي‌کند که خواندني است:
"يك منتقد مشهور ايراني نقدي پر سر و صدا بر آثار او مي‌نويسد كه "در شرايطي كه آمريكا در ويتنام پالم مي‌ريزد و آدم مي‌كشد، تو نگران آب خوردن يك كبوتري؟!" سپهري در يك مجلس دوستانه به او پاسخ مي‌دهد كه: "دوست عزيز! ريشه قضيه در همين‌جاست. براي مردمي كه از شعر نمي‌آموزند كه نگران آب خوردن يك كبوتر باشند، آدم‌كشي در ويتنام يا هر جاي ديگر، ‌امري بديهيست."

اول ارديبهشت سال‌مرگ اين شاعر عزيز است. براي گراميداشت يادش، شعر "به باغ همسفران" از کتاب حجم سبز را انتخاب کرده‌ام. اين شعر با آن تعريف "غليان احساس و جوشش کلمات" از بهترين‌هاي سهراب است. هيچ مجموعه شعرهاي انتخابي سهراب را نديده‌ام که اين شعر در آن نباشد. (چقدر اين شعر را دوست دارم!):

به باغ همسفران
صدا كن مرا
صداي تو خوب است
صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است
كه در انتهاي صميميت حزن مي رويد
در ابعاد اين عصر خاموش
من از طعم تصنيف درمتن ادراك يك كوچه تنهاترم
بيا تابرايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است
و تنهايي من شبيخون حجم ترا پيش بيني نميكرد
و خاصيت عشق اين است
كسي نيست
بيا زندگي را بدزديم، آن وقت
ميان دو ديدار قسمت كنيم
بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم
بيا زودتر چيزها را ببينيم
ببين عقربكهاي فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردي بدل ميكنند
بيا آب شو مثل يك واژه در سطر خاموشيام
بيا ذوب كن در كف دست من جرم نوراني عشق را
مرا گرم كن
و يك بار هم در بيابان كاشان هوا ابر شد
و باران تندي گرفت
و سردم شد، آن وقت در پشت يك سنگ
اجاق شقايق مرا گرم كرد
در اين كوچههايي كه تاريك هستند
من از حاصل ضرب ترديد و كبريت ميترسم
من از سطح سيماني قرن ميترسم
بيا تا نترسم من از شهرهايي كه خاك سياشان چراگاه جرثقيل است
مرا باز كن مثل يك در به روي هبوط گلابي
در اين عصر معراج پولاد
مرا خواب كن زير يك شاخه دور از شب اصطكاك فلزات
اگر كاشف معدن صبح آمد صدا كن مرا
و من در طلوع گل ياسي
از پشت انگشتهاي تو بيدار خواهم شد
و آن وقت
حكايت كن از بمبهايي كه من خواب بودم و افتاد
حكايت كن از گونههايي كه من خواب بودم و تر شد
بگو چند مرغابي از روي دريا پريدند
در آن گير و داري كه چرخ زره پوش از روي روياي كودك گذر داشت
قناري نخ زرد آواز خود را به پاي چه احساس آسايشي بست
بگو در بنادر چه اجناس معصومي از راه وارد شد
چه علمي به موسيقي مثبت بوي باروت پي برد
چه ادراكي از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراويد
و آن وقت من مثل ايماني از تابش استوا گرم
ترا در سر آغاز يك باغ خواهم نشانيد.

" ش . احمدزاده " اول اردیبهشت 95