توسط شاهرخ احمدزاده
| دوشنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۲ | 16:52
تمام غصه های دنیا را می توان با یک جمله فراموش کرد :
" خدایا
می دانم که می بینی "
2
یکی به کنایه پرسید:
به کجا رسیده ای؟
گفتم:
به سخن گفتن درباره او
به تمنای عمل در راه او
یارب " نظرت" برنگردد
مي نگارم تا دلم را شعله ور ،شجاع و بي قرار نگه دارم. در دلم همه ي آشوب ها و تضاد ها و غم ها و شادي هاي زندگي را احساس مي كنم اما مي كوشم تا آنها را مطيع آهنگي برتر سازم ، برتر از آهنگ عقل ، و حماسي تر از آهنگ دل....