مجله گوهران در سال 85 مصاحبه‌ای پیرامون نیما یوشیج با مرحوم سیمین دانشور کرده بود که او در این مصاحبه خاطراتی را از موسی صدر و نیما و جلال بیان کرده بود. بخشی از حرف های  مرحوم سیمین دانشور بدین شرح است:

«موسی صدر خیلی خوش تیپ بود. حالا لیبی (قذافی) یا گمش کرده یا کشتدش، نمی‌دونم. غروب بود. موسی صدر اومد، در زد. اون یکی از زیباترین مردهای دنیا بود. چشم‌های خاکستری، درشت، زیبا. لباس آخوندیش هم شیک، از این سینه کفتری‌ها. من در رو باز کردم.
گفتم: ببینم! شما امامی، پیغمبری! تو حق نداری این‌قدر خوشگل باشی! خندید. گفت: جلال هست؟گفتم: آره، بیا تو. اومد تو. نیمام که همیشه این‌جا بود……. دیگه من نرسیدم چایی به نیما بدم.
نیما تو خاطراتش نوشته که: سیمین محو جلال امام موسی صدر شد و چایی ما رو خودش نداد و منم چایی نخوردم.
موسی صدر سه چهار روز این‌جا موند. نیما خیلی حسودیش شد. نیما خیلی وسواسی بود. باید چایی رو خودم می‌ریختم. تفاله نداشته باشه. سرش هم این‌قد خالی باشه. خودمم می‌دادم بهش.من محو جمال صدر شدم. خیلی زیبا بود. بعد سه چهار روز موند و بعد ما رفتیم قم. او رئیس نهضت امل در لبنان بود. «سووشون» رو او به عربی ترجمه کرد. آورده بود برامون. بعد ما رو به قم دعوت کرد که دیگه بیرونی و اندرونی بود. ولی می‌دیدمش. شام و نهار اینا می‌دیدیمش.»

روزهایی که دلم شکسته بود یادحرف های پدر ژپتو به پینوکیو افتادم که...

 می گفت:پینوکیو !!! چوبی بمان ...

 آدمها سنگی اند

دنیایشان قشنگ نیست.

تو هم شده اي انقلاب زندگي من،

حالا هر آنچه در زندگي من است تاريخدار شده ...

قبل از " تو " ؛ بعد از " تو "

ميدونم بهار  آمده

اما بهار من نيامده...

قطعات تفکر

قطعهٔ تفکر (به انگلیسی: Aphorimes) واژه‌ای‌‌ست در اصل یونانی که معنایش تعریف است. تعریف نمودن یک چیز یا یک موقعیت برای فلاسفه و دانشمندان یونان، بطور متداول، به معنی بیان اصل (جوهر، ذات) آن چیز یا موقعیت به زبانی فشرده و با استفاده از حداقل کلمات بوده است. متنی که در آن شناخت موضوعی در ده‌ها صفحه بیان گردد، قطعهٔ تفکر به حساب نمی‌آید. ایجاز خود، ذات قطعهٔ تفکر، یعنی تعریف ٰتعریفٰ است.

در زبان یونانی کهن واژهٔ axiom نیز وجود دارد که در معنا به قطعهٔ تفکر بسیار نزدیک است. تفاوت مهم و بسیار اساسی میان اکسیوم (که آنرا به اصل بدیهی ترجمه کرده‌اند) و افوریسم در این‌است که حوزهٔ کاربرد واژهٔ اول موضوعاتی‌ست که تعیین پذیری، وضوح و قطعیت، خصوصیت اصلی آنهاست؛ در حالیکه قطعهٔ تفکر در مورد آنچه گفته می‌شود که این سه صفت تا حد زیادی در آنها غایب است. حوزهٔ کاربرد اکسیوم ریاضیات و منطق بود و افوریسم علوم تجربی. اقلیدس، ریاضیات را با اصلی بنام خودش پایه گذاشت و بقراط، یکی از اولین رساله‌های پزشکی تاریخ را به شکل مجموعه‌ای از افوریسم نوشت. بعد‌ها، در تاریخ اروپا، قطعهٔ تفکر مختص به قلمرو دانشی گشت که بیش از همه می بایست با غیاب این سه ويژگي – تعیین پذیری، وضوح و قطعیت- درگیر باشد: دانش طبیعت انسان و امور انسانی. پاسکال، مونتنی، رشفوکو، و سپس متفکرانی مانند نیچه و کیرکگارد، از قطعهٔ تفکر برای بیان نوع اندیشه‌ای استفاده نموده‌اند که سعی می‌کند با آگاهی کامل از این ابهام بنیادینِ امور انسانی، بیندیشد.

معرفی کتاب

ناشر : نشر مرکز نويسنده : امیل سیوران مترجم : بهمن خلیقی

قطعاتی از کتاب

 «وقتی سگی شروع به پارس کردن به سایه‌اش می‌کند، ده‌هزار سگ دیگر از آن [سایه] واقعیتی می‌سازند.»
این ضرب‌المثل سرلوحه‌ی مناسبی برای تفسیرهای‌مان بر هر ایدئولوژی است. (ص104/ش43)

روشن‌بینی‌ای که با بلندنظری عجین نشود، به رکود می‌انجامد. باید که این‌دو بر هم تکیه کنند و با هم در ستیز باشند اما بر هم غلبه نکنند تا هنر امکان‌پذیر و زندگی ممکن گردد. (ص92/ش188)

سخت تلاش می‌کنم که جهان را بدون خودم تصور کنم. خوش‌بختانه مرگ هست تا ضعف تخیل مرا جبران کند. (ص108/ش13)

یگانه‌ اصالت مهم عشق، نامشخص کردن خوشبختی از بدبختی است. (ص112/ش38)

دیوانگی، شاید فقط غمی است که دیگر تحول نمی‌یابد. (ص117/ش16)

تمام مسائل عملی‌ام را برای آن‌که حل نکنم به مسائل نظری تبدیل کرده‌ام. در مقابل این مسائل لاینحل سرانجام نفس راحتی می‌کشم... (ص69/ش88)

ناامیدیِ جمعی مهم‌ترین عاملِ انهدامِ ملت‌هاست. ملتی که دچارِ آن شود هرگز نخواهد توانست دوباره رویِ پایِ خود بایستد.

ناامیدی «عرف» را نابود می‌کند. این همان چیزی است که در رومانی اتفاق افتاد و در یک چشم برهم زدن تمامِ سنن را درو نمود.

ناامیدی به قهرمانی یا بی‌ارادگی می‌انجامد. بیش‌تر به بی‌ارادگی.

برداشت آزاد از کتاب: قطعات تفکر، امیل سیوران، نشر مرکز، 1390